Kalibracja pH-metru polega na dopasowaniu wskazań przyrządu do punktów odniesienia o znanej wartości pH. W praktyce używa się do tego roztworów buforowych (tzw. buforów), ponieważ ich kluczową cechą jest utrzymywanie prawie stałego pH mimo niewielkich zanieczyszczeń, rozcieńczenia lub kontaktu z elektrodą.
Odpowiedź "buforowym" jest poprawna, bo roztwór buforowy stanowi chemicznie "stabilne tło" o określonym pH. Dzięki temu pH-metr można ustawić (skalibrować) tak, by prawidłowo odczytywał pH w kolejnych pomiarach próbek środowiskowych.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do funkcji kalibracyjnej:
- "nasyconym" – roztwór nasycony odnosi się do maksymalnej rozpuszczalności substancji w danych warunkach. Nie gwarantuje to stabilnego pH i nie jest kryterium do kalibracji pH-metru.
- "przesyconym" – roztwór przesycony jest nietrwały i może spontanicznie krystalizować. Taka niestabilność jest niepożądana w kalibracji, gdzie potrzebne są warunki odniesienia o stałych parametrach.
- "właściwym" – to ogólne określenie typu roztworu (jednorodny), które nie mówi nic o utrzymaniu stałego pH. Roztwór "właściwy" może mieć dowolne pH i nie pełni automatycznie roli wzorca.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy kalibracji pH, szukaj odpowiedzi związanej z buforem i "znanym pH", a nie z rozpuszczalnością (nasycony/przesycony).