W miareczkowaniu kwasowo-zasadowym wskaźnik należy dobrać tak, aby zakres zmiany barwy przypadał możliwie blisko pH w punkcie równoważnikowym. Dla układu: kwas octowy (słaby kwas) + NaOH (mocna zasada) sytuacja jest charakterystyczna: w punkcie równoważnikowym w roztworze nie ma już nadmiaru kwasu, a obecny jest jego anion (octan), który ulega hydrolizie zasadowej. Skutkiem jest to, że pH w punkcie równoważnikowym jest większe od 7, czyli odczyn jest zasadowy.
Z tego powodu wskaźniki o przejściu barwnym w okolicy pH 3–4 (np. typowe dla miareczkowania mocnego kwasu mocną zasadą) nie są właściwe, bo zmiana barwy nastąpiłaby zbyt wcześnie względem rzeczywistego punktu równoważnikowego. Poprawny wybór to wskaźnik, którego przejście barwne obejmuje zakres pH około 8–10. W praktyce laboratoryjnej w takim oznaczeniu najczęściej stosuje się fenoloftaleinę, której zakres zmiany barwy mieści się właśnie w tej okolicy pH.
Dlatego poprawna jest odpowiedź wskazująca na pozycję w tabeli odpowiadającą fenoloftaleinie (tu: litera "D"). Pozostałe litery (odpowiadające wskaźnikom o niższych zakresach pH) są błędne, ponieważ ich zmiana barwy zachodzi w środowisku zbyt kwaśnym lub zbyt bliskim obojętnemu, co powodowałoby systematyczny błąd zakończenia miareczkowania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj typ układu (słaby/mocny kwas i słaba/mocna zasada), potem zapamiętaj regułę: słaby kwas + mocna zasada ⇒ punkt równoważnikowy po stronie zasadowej ⇒ wskaźnik "zasadowy" (często fenoloftaleina). Następnie dopasuj to do tabeli zakresów pH.
