Pytanie dotyczy doboru przekroju przewodu w instalacji podtynkowej na podstawie prostej tabeli zależności: obciążenie prądowe → przekrój. W praktyce przekrój dobiera się tak, aby przewód mógł bezpiecznie przenieść prąd długotrwały bez nadmiernego nagrzewania, a także aby spełniał wymagania dotyczące spadku napięcia i współpracy z zabezpieczeniami.
Odpowiedź "2,5 mm2" jest właściwa, ponieważ jest to typowa wartość kojarzona z obciążeniem rzędu 16 A w obwodach odbiorczych instalacji budynkowych i logicznie uzupełnia lukę w tabeli pomiędzy:
- 10 A → 1,5 mm2
- 25 A → 4 mm2
Odpowiedź "1 mm2" jest błędna, bo oznacza zbyt mały przekrój w stosunku do obciążenia 16 A w typowych zastosowaniach instalacyjnych; taki wybór zwiększa ryzyko nagrzewania i niespełnienia warunków pracy długotrwałej.
Odpowiedź "1,5 mm2" jest błędna w kontekście podanej tabeli: wprost przypisana jest do 10 A, więc nie odpowiada większemu obciążeniu 16 A. Częsty błąd polega na "przeniesieniu" znanej wartości z obwodów o mniejszym obciążeniu na obwody o większym prądzie.
Odpowiedź "4 mm2" także jest błędna, bo w tabeli odpowiada 25 A. Wybór większego przekroju "na zapas" może wydawać się bezpieczny, ale w zadaniu trzeba trzymać się danych z tabeli i dobrać wartość właściwą dla 16 A.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się tabela doboru, to kluczem jest spójność z jej logiką i typowymi stopniami przekrojów (1,5; 2,5; 4 mm2). W realnej pracy elektryka zawsze trzeba dodatkowo uwzględnić warunki ułożenia, liczbę obciążonych żył i temperaturę.
