Jeżeli poszkodowany nie reaguje na bodźce i nie oddycha normalnie (w tym: oddech jest nieobecny albo występują jedynie pojedyncze, nieregularne westchnięcia), należy traktować to jako stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowych działań. Najważniejszym krokiem jest rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO), ponieważ zwłoka szybko obniża szanse przeżycia.
Odpowiedź "Rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową (CPR)." jest poprawna, bo w algorytmie BLS/KPP to właśnie uciski klatki piersiowej (z oddechami ratowniczymi, jeśli ratownik jest przeszkolony i warunki są bezpieczne) stanowią działanie, które realnie podtrzymuje minimalny przepływ krwi do mózgu i serca do czasu przywrócenia skutecznej pracy serca.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne jako "natychmiastowe działanie":
- "Zadzwoń po pogotowie." – wezwanie pomocy jest konieczne, ale nie powinno opóźniać rozpoczęcia RKO. W praktyce wzywa się pomoc równolegle (np. zlecając telefon osobie postronnej lub używając trybu głośnomówiącego).
- "Przygotuj się do przeprowadzenia tracheotomii." – to procedura inwazyjna, niebędąca standardowym elementem BLS; w tej sytuacji kluczowe jest utrzymanie krążenia przez uciski i jak najszybsza defibrylacja, jeśli wskazana.
- "Spróbuj go obudzić." – ocenę reakcji wykonuje się na początku, ale po stwierdzeniu braku reakcji i braku prawidłowego oddechu kolejne próby "budzenia" tylko tracą czas.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o osobę nieprzytomną, która nie oddycha normalnie, właściwą odpowiedzią najczęściej jest natychmiastowe rozpoczęcie RKO oraz zorganizowanie wezwania pomocy i dostępu do defibrylatora.
