Pomiar szczelinomierzem ma charakter graniczny: sprawdzamy, jaka grubość płytki przejdzie w szczelinę, a jaka już nie. Z opisu wynika, że płytka 0,20 mm wchodzi łatwo i nadal wyczuwalny jest zapas miejsca, więc rzeczywisty luz jest większy niż 0,20 mm. Jednocześnie płytka 0,30 mm nie wchodzi wcale, czyli luz jest mniejszy niż 0,30 mm.
W praktyce warsztatowej, gdy nie ma płytki o wartości pośredniej lub gdy chcemy szybko oszacować wynik, przyjmuje się wartość pośrednią między największą płytką, która jeszcze wchodzi, a najmniejszą, która nie wchodzi. Daje to przybliżenie:
- dolna granica: 0,20 mm,
- górna granica: 0,30 mm,
- oszacowanie: (0,20 + 0,30) / 2 = 0,25 mm.
Dlatego odpowiedź "0,25 mm" jest właściwa jako typowe przybliżenie luzu w sytuacji, gdy wiemy jedynie, że luz mieści się między 0,20 a 0,30 mm.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "0,20 mm" – sprzeczne z informacją, że po wsunięciu 0,20 mm nadal wyczuwa się dodatkowy luz (czyli szczelina jest większa).
- "0,30 mm" – sprzeczne z informacją, że płytka 0,30 mm nie wchodzi wcale (czyli szczelina jest mniejsza).
- "0,35 mm" – tym bardziej nie może być prawdą, skoro już 0,30 mm nie wchodzi.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj opis jak nierówności. "Wchodzi i jest luz" oznacza ">", a "nie wchodzi" oznacza "<". Dopiero potem wybierz sensowne przybliżenie.
