KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 19.
Podczas pomiaru użytku gruntowego stwierdzono, że grunty porośnięte są wikliną w stanie naturalnym oraz krzewiastymi formami wierzb. Podczas aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków grunty te należy zakwalifikować do
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiklina w stanie naturalnym i krzewiaste formy wierzb wskazują na pokrycie terenu roślinnością drzewiastą/krzewiastą, ale nie na typowy użytek "lasy". W EGiB taki stan najczęściej kwalifikuje się jako "grunty zadrzewione i zakrzewione", a nie jako "nieużytki" czy ogólne "tereny różne".

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu kluczowe jest rozróżnienie pomiędzy potocznym opisem roślinności a ewidencyjną kategorią użytku gruntowego. Obecność wikliny w stanie naturalnym oraz krzewiastych form wierzb oznacza, że teren jest porośnięty roślinnością drzewiastą/krzewiastą, ale nie musi spełniać przesłanek przypisywanych użytkom "lasy". W praktyce geodezyjnej przy aktualizacji danych EGiB ważne jest, aby klasyfikację opierać na definicjach użytków i kryteriach ewidencyjnych, a nie na intuicji językowej.

Odpowiedź "grunty zadrzewione i zakrzewione" jest właściwa, ponieważ opis dotyczy terenów pokrytych zadrzewieniem i zakrzewieniem (w tym formami krzewiastymi), co odpowiada sensowi tej grupy użytków w ewidencji. Taki użytek jest wybierany wtedy, gdy roślinność drzewiasta/krzewiasta stanowi istotną cechę pokrycia terenu, ale teren nie jest klasyfikowany jako las w rozumieniu ewidencyjnym.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:

  • "tereny różne" to kategoria ogólna, stosowana w innych, szczególnych przypadkach, gdy grunt nie mieści się w typowych użytkach; w pytaniu wskazano konkretny typ pokrycia roślinnego, który ma swoją dedykowaną kategorię.
  • "nieużytki" sugerują grunty nieprzydatne lub niewykorzystywane z określonych przyczyn; samo występowanie wikliny i krzewów nie przesądza o tym użytku i nie jest równoważne z ewidencyjnym pojęciem nieużytku.
  • "lasy" mogą kojarzyć się z drzewami i zadrzewieniami, ale w ewidencji nie każde zadrzewienie oznacza las; krzewiaste formy wierzb i wikliny nie stanowią automatycznie podstawy do zakwalifikowania jako las.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się opis "zadrzewienia/zakrzewienia" (krzewy, zarośla, naturalna wiklina), najpierw rozważ użytek odpowiadający tym cechom, a dopiero potem kategorie ogólne lub skrajne (las/nieużytek). To ogranicza błąd wynikający z pierwszego skojarzenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To kategoria użytku gruntowego w ewidencji, stosowana dla terenów, których istotną cechą jest pokrycie zadrzewieniem lub zakrzewieniem, ale które nie są ujmowane jako "lasy" w znaczeniu ewidencyjnym. Kluczowe jest odniesienie do definicji użytków, a nie do potocznych skojarzeń.
W praktyce nie wystarcza sam fakt obecności roślinności drzewiastej. Trzeba ocenić charakter i sposób użytkowania terenu oraz stosować definicje ewidencyjne użytków. Gdy roślinność ma charakter zarośli/zakrzewień (np. wiklina, krzewiaste wierzby), częściej wskazuje to na grunty zadrzewione i zakrzewione.
Bo "las" w ewidencji nie jest pojęciem czysto potocznym. Zarośla, zakrzewienia czy naturalna wiklina mogą występować na gruntach niebędących lasem w sensie ewidencyjnym. Na egzaminie trzeba kierować się kryteriami klasyfikacji użytków, a nie samą nazwą rośliny.
Najczęściej myli się kategorie na podstawie skojarzeń: "skoro są krzewy/drzewa, to las". Drugi błąd to wybieranie "terenów różnych" jako odpowiedzi uniwersalnej. Warto ćwiczyć rozpoznawanie sytuacji, gdy w opisie wprost pojawia się zadrzewienie lub zakrzewienie jako cecha dominująca.
Istotne są obserwacje dotyczące pokrycia terenu (np. zakrzewienia, zadrzewienia), granic użytków oraz ich faktycznego charakteru w terenie. Dobrą praktyką jest dokumentowanie cech, które przesądzają o kwalifikacji do określonego użytku, aby aktualizacja danych była spójna i uzasadniona.
Nie. "Nieużytki" są kategorią ewidencyjną, a nie oceną estetyczną czy opisem "dziko rosnącej" roślinności. Teren porośnięty krzewami (np. wikliną) może być kwalifikowany jako grunt zadrzewiony i zakrzewiony. Zawsze należy odnieść się do definicji i kryteriów EGiB.
Zwykle wtedy, gdy opis dotyczy szczególnych przypadków, które nie wpisują się w typowe użytki lub gdy stan/charakter gruntu ma inny, specyficzny cel. Jeśli w treści podano wyraźne cechy zadrzewienia lub zakrzewienia, to "tereny różne" najczęściej są tylko dystraktorem.
Najlepiej uczyć się na zestawieniach definicji użytków EGiB i ćwiczyć dopasowanie opisów terenowych do kategorii. Pomaga też praca na przykładach: opisy roślinności (zarośla, zakrzewienia), użytkowania (rolne, zabudowane) i cech terenu. Ważne jest rozróżnienie pojęć potocznych od ewidencyjnych.
Często mylą się: "las" vs "grunty zadrzewione i zakrzewione", "nieużytki" vs "tereny porośnięte roślinnością", oraz "tereny różne" jako kategoria ogólna. Warto zwracać uwagę na słowa kluczowe w opisie (np. zakrzewienie, naturalna wiklina) i łączyć je z właściwą grupą użytków.
Egzamin sprawdza zgodność klasyfikacji z ewidencją i dokumentacją, więc liczy się poprawne przypisanie do kategorii według zasad EGiB. Sama praktyka terenowa bez odniesienia do definicji może prowadzić do błędów, bo opis roślinności nie zawsze odpowiada temu, jak dana kategoria jest rozumiana w ewidencji.
info

Statystycznie 39% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Wiklina w stanie naturalnym i krzewiaste formy wierzb wskazują na pokrycie terenu roślinnością drzewiastą/krzewiastą, ale nie na typowy użytek "lasy"."

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe dotyczące EGiB i klasyfikacji użytków gruntowych (podręczniki do katastru/EGiB)
  • Instrukcje i wytyczne branżowe dotyczące modernizacji i aktualizacji EGiB (opracowania dydaktyczne)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych dla kwalifikacji BUD.19 z działu: użytki gruntowe i aktualizacja EGiB

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego