KWALIFIKACJA GIW2 - WRZESIEŃ 2014

Podczas pracy wiertarką udarową występują charakterystyczne zagrożenia, które determinują dobór środków ochrony indywidualnej. Najważniejsze z nich to:

• hałas – długotrwała ekspozycja może prowadzić do uszkodzenia słuchu, dlatego stosuje się ochronniki słuchu;
• odpryski i cząstki materiału – przy wierceniu mogą pojawiać się odłamki skały lub pył, co uzasadnia używanie okularów ochronnych (lub równoważnej ochrony oczu);
• drgania mechaniczne przenoszone na ręce – zwiększają ryzyko dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego i problemów wynikających z narażenia na wibracje, dlatego stosuje się rękawice antywibracyjne (o ile są przewidziane do danego narzędzia i nie pogarszają bezpieczeństwa chwytu).

Odpowiedź "nakolanniki" pasuje do sytuacji, w których pracownik długotrwale klęczy lub pracuje w pozycji wymuszanej z obciążeniem stawów kolanowych. Sama praca wiertarką udarową nie musi wiązać się z klęczeniem jako warunkiem wykonywania czynności, więc nie jest to środek typowo wymagany wyłącznie z powodu używania wiertarki udarowej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• "ochronniki słuchu" – to podstawowa ochrona przy narzędziach udarowych z uwagi na wysoki poziom hałasu.
• "okulary ochronne" – chronią oczy przed odpryskami i drobinami materiału powstającymi podczas wiercenia.
• "rękawice antywibracyjne" – odnoszą się do ograniczania skutków oddziaływania drgań na dłonie i przedramiona podczas pracy narzędziem generującym wibracje.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij zagrożenia typowe dla czynności (hałas/odpryski/drgania), a dopiero potem dobierz OI. To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi opartej wyłącznie na skojarzeniach z pracą w kopalni.