KWALIFIKACJA EKA2 - TEST WIEDZY NR 4

W przygotowaniu materiałów archiwalnych do przekazania do archiwum państwowego kluczowa jest zasada minimalnej ingerencji i dążenie do stabilizacji stanu zachowania. Dlatego jako niezbędne wskazuje się działania, które ograniczają ryzyko dalszej degradacji, a jednocześnie nie zmieniają nieodwracalnie struktury dokumentu.

Odpowiedź "Czyszczenie, dezynfekcja i naprawa uszkodzeń" obejmuje typowe czynności profilaktyczne:

• Czyszczenie usuwa kurz i powierzchniowe zabrudzenia, które przyspieszają niszczenie papieru oraz utrudniają bezpieczne użytkowanie i przechowywanie.
• Dezynfekcja jest uzasadniona, gdy istnieje ryzyko skażenia biologicznego (np. pleśń). Jej celem jest ograniczenie rozwoju mikroorganizmów i ochrona pozostałej dokumentacji.
• Naprawa uszkodzeń (w zakresie podstawowym) stabilizuje rozdarcia czy naderwania, aby dokument nie niszczył się dalej podczas transportu, porządkowania i udostępniania.

Pozostałe propozycje są błędne, bo sugerują zabiegi nadmierne lub nieadekwatne:

• "Dezynfekcja i laminowanie dokumentów" jest nieprawidłowe, ponieważ laminowanie to trwała ingerencja w materiał; może utrudniać późniejszą konserwację, a także zmieniać cechy oryginału.
• "Usuwanie zagnieceń i prasowanie dokumentów" bywa intuicyjnie kojarzone z "porządkowaniem", ale w archiwistyce może prowadzić do uszkodzeń (np. deformacji, osłabienia włókien) i nie stanowi standardowego, bezpiecznego wymogu przygotowawczego.
• "Malowanie i lakierowanie dokumentów" nie ma uzasadnienia konserwatorskiego w odniesieniu do akt i prowadzi do zniszczenia autentyczności oraz informacji zawartej w nośniku.

Na egzaminie warto zapamiętać: przed przekazaniem wykonuje się to, co czyści, odkaża i stabilizuje, a unika się metod "upiększających" oraz trwale uszczelniających dokument.