KWALIFIKACJA MED13 - TEST WIEDZY NR 4

W pytaniu opisano pacjenta, u którego w trakcie terapii zajęciowej widoczne są: gwałtowne zmiany nastroju, nadmierna aktywność oraz impulsywność. Taki zestaw cech najtrafniej wskazuje na grupę zaburzeń afektywnych (zaburzeń nastroju), ponieważ w jej przebiegu mogą występować stany z wyraźnym pobudzeniem, podwyższonym lub drażliwym nastrojem, zwiększoną energią oraz osłabioną kontrolą zachowania (np. w obrazie manii lub hipomanii).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?

• Zaburzenia lękowe – typowo dominują objawy lęku (napięcie, zamartwianie, unikanie, objawy somatyczne). Pobudzenie może się pojawiać, ale nie jest zwykle połączone z napędowym "nadmiarem energii" i wahaniami nastroju w sposób charakterystyczny dla zaburzeń nastroju.
• Zaburzenia ze spektrum autyzmu – to zaburzenia neurorozwojowe, w których kluczowe są trudności w komunikacji społecznej i wzorce zachowań ograniczonych/powtarzalnych. Impulsywność lub pobudzenie mogą współwystępować, ale same w sobie nie są typowym rdzeniem obrazu.
• Zaburzenia funkcji poznawczych – najczęściej kojarzą się z deficytami pamięci, uwagi, planowania, spowolnieniem lub dezorientacją. Mogą występować zmiany zachowania, jednak opis "nadmiernie aktywny i impulsywny" z wahaniami nastroju lepiej pasuje do zaburzeń nastroju niż do dominujących deficytów poznawczych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się jednocześnie "napęd" (nadaktywność) i zmienność nastroju, rozważ przede wszystkim grupę zaburzeń nastroju. W praktyce terapeuty zajęciowego istotne jest też bezpieczeństwo (impulsywność) i strukturyzowanie zajęć: krótsze zadania, jasne zasady, ograniczanie bodźców oraz przekazanie obserwacji zespołowi.