KWALIFIKACJA MED13 - TEST WIEDZY NR 5

PYTANIE NR 25.
Podopieczny Problem
A Trudności z wykonywaniem czynności dnia codziennego
B Oznaki lęku i stresu
C Trudności z komunikacją werbalną
D Trudności z koncentracją
Które z poniższych działań powinieneś podjąć dla podopiecznego B?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podopieczny B ma oznaki lęku i stresu, więc kluczowe jest rozpoznanie stanu emocjonalnego i funkcjonowania psychicznego.
Ocena motoryki, komunikacji lub funkcji poznawczych byłaby właściwa przy dominujących trudnościach ruchowych, werbalnych albo poznawczych, a nie przy objawach lękowych.

Pełne wyjaśnienie:

W tabeli wskazano, że u podopiecznego B występują oznaki lęku i stresu. Tego typu trudności dotyczą przede wszystkim sfery emocjonalnej oraz psychicznej (samopoczucie, napięcie, reakcje na sytuacje trudne, zasoby radzenia sobie). Dlatego właściwym działaniem jest przeprowadzenie szczegółowej oceny emocjonalnej i psychologicznej, aby potwierdzić nasilenie problemu, zidentyfikować czynniki wyzwalające oraz określić, co będzie celem terapii.

Pozostałe propozycje są nieadekwatne do dominującego problemu:

  • Ocena funkcji motorycznych i umiejętności manipulacyjnych jest trafna, gdy główną barierą są trudności ruchowe (np. chwyt, koordynacja, precyzja), co w opisie B nie jest wskazane.
  • Ocena umiejętności komunikacyjnych dotyczy przede wszystkim trudności w komunikacji werbalnej lub niewerbalnej. W przypadku B nie opisano problemów z mową czy rozumieniem komunikatów.
  • Ocena funkcji poznawczych ma sens, gdy kluczowe są zaburzenia uwagi, pamięci lub myślenia (co odpowiada raczej sytuacji z trudnościami koncentracji). Stres może wpływać na koncentrację, ale w tym opisie problemem wiodącym są objawy lękowe, więc pierwszeństwo ma ocena emocjonalna.

W praktyce egzaminacyjnej warto przyjąć prostą zasadę: najpierw identyfikujesz dominujący obszar trudności, a dopiero potem dobierasz adekwatny typ oceny. Dzięki temu unikasz błędu polegającego na wybieraniu "uniwersalnej" oceny, która nie odpowiada przedstawionemu problemowi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To sygnały, że trudność dotyczy głównie sfery emocjonalnej i psychicznej, np. napięcie, niepokój, unikanie aktywności, obniżone poczucie bezpieczeństwa. W terapii zajęciowej zwykle oznacza to potrzebę rozpoznania emocji, reakcji na stres i zasobów radzenia sobie.
Pierwszym krokiem jest ukierunkowana ocena emocjonalna i psychologiczna, aby określić nasilenie objawów, sytuacje wyzwalające oraz wpływ na codzienne funkcjonowanie. Dopiero na tej podstawie planuje się dobór aktywności i strategii wsparcia.
Ocena motoryki dotyczy sprawności ruchowej (np. chwytu, koordynacji, precyzji). Lęk i stres mogą pośrednio wpływać na działanie, ale w opisie dominują objawy emocjonalne, więc priorytetem jest ocena psychiczna, a nie ruchowa.
Tak, stres bywa powiązany z gorszą koncentracją, ale w zadaniu liczy się problem wiodący wskazany w opisie. Jeśli opis mówi wprost o lęku i stresie, to najpierw ocenia się obszar emocjonalny; poznawczy rozważa się, gdy to on jest główną trudnością.
Problem emocjonalny opisują słowa typu: lęk, stres, napięcie, obniżony nastrój, niepokój. Problem poznawczy to zwykle: uwaga, pamięć, orientacja, planowanie, koncentracja. W testach wybieraj ocenę odpowiadającą tym słowom-kluczom.
Najczęściej dąży się do poprawy poczucia bezpieczeństwa, rozwijania strategii radzenia sobie w sytuacjach trudnych, stopniowego zwiększania udziału w aktywnościach oraz budowania rutyn wspierających samoregulację. Cele muszą wynikać z wcześniejszej oceny emocjonalnej.
Częsty błąd to wybór "ogólnej" oceny (np. poznawczej), bo wydaje się najszersza, albo kierowanie się skojarzeniem z innym wierszem tabeli. Pomaga zasada: problem z opisu → właściwy obszar → adekwatny typ oceny.
Gdy opis wskazuje trudności w mówieniu, rozumieniu wypowiedzi, prowadzeniu dialogu lub przekazywaniu potrzeb. Wtedy sensowna jest ocena umiejętności komunikacyjnych, a także obserwacja funkcjonowania w sytuacjach społecznych podczas aktywności.
Gdy problemem są procesy poznawcze: uwaga, pamięć, myślenie, planowanie, dezorganizacja działania lub wyraźne trudności z koncentracją. Ocena poznawcza pomaga ustalić, jak podopieczny rozumie zadania i jak radzi sobie z ich realizacją.
Ucz się mapowania: objaw → obszar funkcjonowania → typ oceny/działania. Ćwicz na krótkich opisach (ADL, komunikacja, emocje, poznanie, motoryka). Na egzaminie czytaj uważnie jeden wiersz tabeli i nie przenoś cech z innych podopiecznych.
info

Statystycznie 69% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Nie posiadam tej informacji
  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (program nauczania, podręczniki i standardy oceny funkcjonalnej w terapii zajęciowej)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego