W opisie dominują: intensywny lęk w sytuacjach społecznych, obawa przed oceną innych oraz unikanie sytuacji, które mogłyby narazić pacjenta na ocenę. Taki zestaw objawów jest najbardziej zgodny z grupą zaburzeń lękowych, a klinicznie kojarzy się szczególnie z lękiem społecznym (fobią społeczną). W praktyce terapii zajęciowej objawia się to m.in. wycofaniem, unikaniem aktywności grupowych, trudnością w podejmowaniu ról społecznych i szybkim wzrostem napięcia w trakcie ekspozycji na kontakt interpersonalny.
Odpowiedź "Zaburzenia afektywne" nie pasuje najlepiej, ponieważ w tej grupie zaburzeń typowo na pierwszy plan wysuwają się zmiany nastroju (np. obniżony lub podwyższony), utrata napędu, anhedonia, wahania energii czy zaburzenia rytmów biologicznych. Lęk może współwystępować, ale sam opis skupia się na mechanizmie oceny społecznej i unikaniu, a nie na osi nastroju.
Odpowiedź "Zaburzenia ze spektrum autyzmu" bywa myląca, bo również może występować wycofanie społeczne. Jednak w ASD źródłem trudności są przede wszystkim trwałe różnice/deficyty w komunikacji społecznej i wzorcach zachowań, a nie dominująca obawa przed oceną. W pytaniu podano typowy komponent poznawczy lęku społecznego: "boję się oceny innych".
Odpowiedź "Zaburzenia funkcji poznawczych" (np. otępienne) jest najmniej adekwatna, bo ich rdzeniem są problemy z pamięcią, uwagą, funkcjami wykonawczymi i dezorganizacją działania. Unikanie sytuacji społecznych może wystąpić wtórnie, ale nie jest to opis charakterystyczny ani wystarczający do takiej klasyfikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się "lęk przed oceną", "kompromitacją", "wystąpieniem" i "unikanie", najpierw rozważaj zaburzenia lękowe, a dopiero potem różnicuj z innymi przyczynami wycofania.
