KWALIFIKACJA MED13 - TEST WIEDZY NR 5

W opisie pacjenta występuje połączenie trzech elementów: trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji, unikanie kontaktu wzrokowego oraz ograniczone zainteresowania. W terapii zajęciowej taki wzorzec funkcjonowania najczęściej kojarzy się z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, ponieważ obejmuje zarówno obszar komunikacji i interakcji społecznych, jak i charakterystyczną tendencję do zawężonych, sztywnych zainteresowań.

Dlaczego nie pasują pozostałe odpowiedzi?

• "Zaburzenia lękowe": lęk może powodować unikanie kontaktu wzrokowego i wycofanie społeczne, ale kluczowa różnica polega na tym, że dominującym mechanizmem jest lęk przed oceną/konsekwencjami, a nie stały, rozwojowy profil trudności społeczno-komunikacyjnych połączony z ograniczonymi zainteresowaniami. W praktyce osoba lękowa może chcieć relacji, ale unika z powodu napięcia.
• "Zaburzenia afektywne": w zaburzeniach nastroju typowe są zmiany napędu, anhedonia, wahania nastroju czy drażliwość. Mogą one wtórnie pogarszać relacje, lecz sam opis nie akcentuje objawów nastroju, tylko specyficzne trudności społeczne i zawężenie zainteresowań.
• "Zaburzenia funkcji poznawczych": zaburzenia pamięci, uwagi, funkcji wykonawczych czy orientacji mogą utrudniać komunikację i udział w aktywnościach, jednak zwykle objawy dotyczą przede wszystkim sprawności poznawczej, a nie typowego wzorca społeczno-komunikacyjnego z ograniczonymi zainteresowaniami.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się jednocześnie wyraźny komponent społeczno-komunikacyjny oraz zawężone/ograniczone zainteresowania, najczęściej chodzi o profil ze spektrum autyzmu. W terapii zajęciowej przekłada się to na potrzebę struktury zajęć, przewidywalności, wspierania komunikacji oraz stopniowego trenowania umiejętności społecznych w codziennych aktywnościach.