Zjawisko "zsuwania się" (cofania) transportowanego materiału w kierunku leja załadowczego jest typowe dla przenośników taśmowych pracujących pod zbyt dużym kątem nachylenia w stosunku do właściwości materiału (granulacja, wilgotność, współczynnik tarcia). W praktyce oznacza to, że materiał nie utrzymuje stabilnej warstwy na taśmie: grawitacja powoduje przesuw w dół po powierzchni taśmy, a tarcie oraz "zabieranie" przez taśmę nie kompensują tej składowej.
Dlatego odpowiedź "zmniejszyć kąt pochylenia taśmy przenośnika" jest właściwa: zmniejszenie nachylenia ogranicza składową siły ciężkości działającą wzdłuż taśmy, co zwiększa stabilność materiału i zmniejsza ryzyko cofania oraz rozsypu. Jest to działanie przyczynowe (usuwa źródło zjawiska), a nie tylko doraźne.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne lub co najwyżej pozorne:
- "Zmniejszyć ilość materiału podawanego na taśmę" – mniejsze obciążenie może czasem zmniejszyć skutki (mniej materiału do zsypu), ale nie eliminuje mechanizmu poślizgu wynikającego z nachylenia. Przy niekorzystnym kącie materiał nadal może się cofać.
- "Zwiększyć prędkość przesuwu taśmy przenośnika" – zwiększenie prędkości nie jest typowym środkiem na cofanie materiału na pochyłej taśmie; może nasilić rozrzut, zapylenie lub powodować niestabilność strugi, a problem "utrzymania" materiału na taśmie przy dużym nachyleniu pozostaje.
- "Zwiększyć odległość od urządzenia rozładowczego" – odległość do urządzenia rozładowczego nie jest parametrem, który rozwiązuje cofanie materiału w stronę zasypu; dotyczy raczej organizacji stanowiska/toru zrzutu, a nie sił działających na materiał na taśmie.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać regułę: jeśli materiał sypki na przenośniku pochyłym cofa się w stronę zasypu, pierwszym podejrzeniem jest zbyt duże nachylenie (albo niewłaściwy dobór taśmy/okładzin, zabrudzenie, wilgoć), a działaniem podstawowym – korekta geometrii pracy przenośnika.
