Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA MED7 - CZERWIEC 2017



PYTANIE NR 28.
Podczas tworzenia tabeli w bazie danych klucz podstawowy określa się jako
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PRIMARY KEY definiuje klucz podstawowy tabeli, czyli atrybut (lub zestaw atrybutów) jednoznacznie identyfikujący każdy wiersz. UNIQUE zapewnia unikalność, ale nie jest tym samym co klucz główny, NOT NULL tylko zabrania wartości pustych, a DISTINCT dotyczy wyników zapytań SELECT.

Pełne wyjaśnienie:

W relacyjnych bazach danych klucz podstawowy to atrybut (albo zestaw atrybutów), który jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli. W SQL taki klucz deklaruje się klauzulą/ograniczeniem PRIMARY KEY podczas tworzenia tabeli (np. w definicji kolumny lub jako ograniczenie tabeli).

Dlaczego nie pozostałe odpowiedzi?

  • UNIQUE wymusza, aby wartości w kolumnie (lub kombinacji kolumn) nie powtarzały się. To bywa mylone z kluczem podstawowym, ale unikalność sama w sobie nie jest definicją "klucza głównego" i w wielu systemach może dopuszczać wartości NULL (zależnie od implementacji). Klucz podstawowy pełni rolę nadrzędnego identyfikatora rekordu i jest standardowo używany do wiązań relacji (np. jako cel kluczy obcych).
  • NOT NULL oznacza jedynie, że dana kolumna nie może przyjmować wartości pustej. Jest to cecha często powiązana z kluczem podstawowym, ale sama nie zapewnia unikalności ani nie ustanawia identyfikatora rekordu.
  • DISTINCT nie jest ograniczeniem tabeli. To słowo kluczowe zapytań SELECT, używane do usuwania duplikatów z wyniku zapytania, a nie do definiowania struktury tabeli.

W praktyce (również w systemach informatyki medycznej) poprawne użycie PRIMARY KEY ułatwia tworzenie relacji między tabelami, indeksowanie oraz zapewnia spójność danych, np. gdy rekord pacjenta, badania lub zlecenia musi być zawsze jednoznacznie identyfikowalny.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co to jest klucz podstawowy w tabeli bazy danych?
Klucz podstawowy to kolumna lub zestaw kolumn, które jednoznacznie identyfikują każdy wiersz w tabeli. W praktyce zapobiega duplikatom identyfikatorów i ułatwia łączenie tabel relacjami (np. przez klucze obce). W SQL jest deklarowany jako PRIMARY KEY.
Jaką rolę pełni PRIMARY KEY w systemach bazodanowych?
PRIMARY KEY ustanawia główny identyfikator rekordu. Dzięki temu baza może szybko wyszukiwać wiersze, zapewnia spójność danych i umożliwia poprawne tworzenie relacji między tabelami (np. pacjent–wizyta). To fundament projektowania relacyjnych schematów danych.
Dlaczego UNIQUE to nie to samo co PRIMARY KEY?
UNIQUE wymusza niepowtarzalność wartości, ale nie ustanawia "głównego" identyfikatora tabeli. PRIMARY KEY jest standardowym kluczem głównym i zwykle jest punktem odniesienia dla kluczy obcych. UNIQUE może być dodatkowym ograniczeniem dla innych kolumn.
Co oznacza NOT NULL i kiedy się go używa?
NOT NULL oznacza, że kolumna nie może przyjmować wartości pustej (NULL). Stosuje się go, gdy dana informacja jest obowiązkowa, np. numer identyfikacyjny rekordu. Sam NOT NULL nie gwarantuje unikalności, więc nie zastępuje klucza podstawowego.
Czy DISTINCT można użyć podczas tworzenia tabeli?
Nie. DISTINCT jest używane w zapytaniach SELECT, aby usuwać duplikaty z wyniku zapytania. Nie jest to ograniczenie (constraint) definiujące strukturę tabeli, więc nie służy do określania klucza podstawowego przy CREATE TABLE.
Jakie są typowe błędy przy wyborze klucza podstawowego na egzaminie?
Najczęściej myli się pojęcia: wybiera UNIQUE albo NOT NULL, bo "brzmią podobnie" do wymagań klucza. Drugi błąd to kojarzenie DISTINCT z usuwaniem duplikatów, mimo że dotyczy tylko wyników zapytań, a nie definicji tabeli.
Jak działa klucz złożony jako PRIMARY KEY?
Klucz złożony oznacza, że PRIMARY KEY składa się z kilku kolumn, a unikalność dotyczy ich kombinacji. Stosuje się go, gdy pojedyncza kolumna nie wystarcza do identyfikacji rekordu, np. gdy identyfikatorem jest para: identyfikator pacjenta i numer wizyty.
Kiedy lepiej użyć sztucznego identyfikatora jako PRIMARY KEY?
Sztuczny identyfikator (np. licznik) jako PRIMARY KEY bywa lepszy, gdy dane naturalne mogą się zmieniać albo są długie. Ułatwia indeksowanie i relacje. Dane "naturalne" (np. PESEL) można wtedy chronić osobnymi ograniczeniami, np. UNIQUE.
Jakie polecenie SQL najczęściej wiąże się z PRIMARY KEY?
Najczęściej jest to CREATE TABLE, gdzie w definicji tabeli wskazuje się ograniczenie PRIMARY KEY. Spotyka się też ALTER TABLE, gdy klucz podstawowy dodaje się do istniejącej tabeli. Na egzaminie zwykle rozpoznaje się właśnie słowa kluczowe.
Jak przygotować się do pytań o ograniczenia tabeli w SQL?
Warto umieć rozróżnić role: PRIMARY KEY (identyfikacja rekordu), UNIQUE (unikalność), NOT NULL (wymagalność wartości) oraz elementy zapytań jak DISTINCT (wynik SELECT). Pomaga też rozwiązywanie krótkich zadań z CREATE TABLE.
info

Około 76% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "PRIMARY KEY definiuje klucz podstawowy tabeli, czyli atrybut (lub zestaw atrybutów) jednoznacznie identyfikujący każdy wiersz."

Źródła:

  • PostgreSQL Documentation: "CREATE TABLE" (constraints: PRIMARY KEY, UNIQUE, NOT NULL), https://www.postgresql.org/docs/current/sql-createtable.html - accessed 2026-03-01
  • MySQL 8.0 Reference Manual: "CREATE TABLE Statement" (PRIMARY KEY, UNIQUE, NOT NULL), https://dev.mysql.com/doc/refman/8.0/en/create-table.html - accessed 2026-03-01
  • Microsoft Learn: "PRIMARY KEY constraints" (SQL Server), https://learn.microsoft.com/en-us/sql/relational-databases/tables/primary-and-foreign-key-constraints - accessed 2026-03-01

Materiały:

  • Dokumentacja SQL wybranego systemu (np. PostgreSQL/MySQL/SQL Server) – rozdziały o CREATE TABLE i constraints
  • Kurs podstaw relacyjnych baz danych: klucze, normalizacja, ograniczenia integralności
  • Zadania praktyczne: tworzenie tabel z PRIMARY KEY, UNIQUE i NOT NULL oraz testowanie wstawiania danych
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego