Elektroniczna dokumentacja medyczna jest dokumentem o znaczeniu klinicznym i prawnym, dlatego obowiązuje zasada nienaruszalności wpisów. Oznacza to, że treść raz wprowadzona do dokumentacji nie powinna znikać "bez śladu", bo utrudnia to odtworzenie przebiegu zdarzeń i może podważać wiarygodność zapisów.
Dlatego poprawne postępowanie polega na tym, aby zachować błędny wpis w systemie i wykonać korektę w sposób zapewniający pełną identyfikowalność: należy dodać adnotację wyjaśniającą, że wpis był błędny, podać przyczynę korekty, datę oraz oznaczenie osoby, która dokonuje korekty. Następnie wprowadza się poprawne dane jako nowy wpis lub jako korektę przewidzianą funkcją systemu (z zachowaniem historii zmian).
Odpowiedź "Usunąć błędne dane i wprowadzić poprawne, aby w dokumentacji pozostała tylko prawidłowa informacja" jest błędna, ponieważ całkowite usunięcie wpisu narusza zasadę zachowania historii zmian i może być traktowane jako działanie zacierające ślady pomyłki.
Odpowiedź "Zignorować błąd i kontynuować wprowadzanie danych, ponieważ drobne pomyłki nie mają znaczenia" jest nieprawidłowa, bo nawet pozornie drobny błąd (np. data, wartość parametru) może wpływać na decyzje terapeutyczne oraz na bezpieczeństwo pacjenta.
Odpowiedź "Zamknąć program i spróbować ponownie później, aby uniknąć utrwalenia błędnego wpisu" również nie rozwiązuje problemu: wpis mógł już zostać zapisany, a odkładanie korekty zwiększa ryzyko, że inna osoba wykorzysta błędną informację.
W praktyce, jeśli system EDM posiada funkcję "korekta wpisu", należy z niej skorzystać, ponieważ zwykle automatycznie zachowuje oryginał i rejestruje kto, kiedy i dlaczego wykonał zmianę.
