Podczas higieny pacjenta opiekun medyczny obserwuje skórę i reaguje na nieprawidłowości. Suchość i łuszczenie najczęściej oznaczają osłabienie bariery naskórkowej oraz zwiększoną utratę wody. W takiej sytuacji najbardziej właściwe jest zastosowanie preparatu, który poprawia nawilżenie i natłuszczenie skóry (np. krem, balsam, emolient), najlepiej po delikatnym osuszeniu skóry, aby ograniczyć dalsze podrażnianie.
Dlaczego właściwe jest nawilżanie/natłuszczanie?
- zmniejsza uczucie ściągnięcia i świąd, poprawiając komfort pacjenta,
- ogranicza mikropęknięcia i ryzyko uszkodzeń skóry, które mogą stać się wrotami zakażenia,
- wspiera profilaktykę problemów skórnych u osób leżących i niesamodzielnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Alkohol do "oczyszczania i dezynfekcji" – na skórę suchą działa odtłuszczająco i wysuszająco, może powodować pieczenie oraz nasilać łuszczenie. Ponadto rutynowa "dezynfekcja" skóry bez wskazań nie rozwiązuje problemu bariery skórnej.
- Pozostawienie skóry bez działania – nawet jeśli suchość bywa częsta u osób starszych, wymaga pielęgnacji. Brak interwencji może prowadzić do pękania naskórka, podrażnień i gorszej tolerancji zabiegów higienicznych.
- Silny środek przeciwgrzybiczy – leczenie przeciwgrzybicze wdraża się przy przesłankach zakażenia (np. typowa lokalizacja, rumień, świąd, maceracja, zmiany obrączkowate) i zgodnie z zaleceniami personelu uprawnionego. Samo łuszczenie i suchość nie są wystarczającą podstawą do takiej terapii.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o pielęgnację skóry najpierw wybieraj odpowiedzi "najbezpieczniejsze i najbardziej podstawowe" (nawilżanie, ochrona, delikatne środki), a dopiero potem rozważaj leki (przeciwgrzybicze, sterydowe) – zwykle wymagają one rozpoznania i zlecenia.
