Masaż Shantala w ujęciu Frédéricka Leboyera ma ustaloną, płynną sekwencję opracowywania okolic ciała. Rozpoczęcie od klatki piersiowej pozwala utrzymać kontakt wzrokowy z niemowlęciem i od razu wprowadza spokojny, rytmiczny dotyk, który buduje poczucie bezpieczeństwa.
Po klatce piersiowej zwykle przechodzi się do kończyn górnych, następnie do brzucha, potem do kończyn dolnych, pleców i na końcu do twarzy. Taka kolejność pomaga zachować symetrię ruchów i logiczny "przepływ" masażu od części bardziej dostępnych w pozycji na plecach do tych, które wymagają odwrócenia dziecka.
Odpowiedź "Kończyny górne" bywa wybierana przez osoby, które kojarzą masaż od rąk jak w klasycznym masażu dorosłych, ale w Shantala ręce są dopiero drugim etapem. "Okolica brzucha" nie jest początkiem, ponieważ intensywniejsza stymulacja jamy brzusznej może być dla niektórych dzieci zbyt pobudzająca na starcie. "Okolica pleców" jest wykonywana później, gdy dziecko jest odwrócone na brzuch lub na bok.
Na egzaminie zwracaj uwagę na sformułowanie "jako pierwszy" – pytanie sprawdza znajomość metodyki i kolejności, a nie ogólne zasady masażu. W praktyce pamiętaj też o ciepłym pomieszczeniu, rozgrzanych dłoniach i delikatnych, powtarzalnych ruchach z użyciem oleju, dostosowanych do reakcji dziecka.
