Opisane objawy (izolacja straciła elastyczność i zmieniła kolor po obluzowaniu zacisku) wskazują na przegrzanie przewodu w miejscu połączenia. W praktyce oznacza to, że materiał izolacyjny mógł ulec trwałej degradacji: staje się kruchy, może pękać przy zginaniu, a jego właściwości izolacyjne mogą być gorsze niż przed uszkodzeniem. Dlatego bezpieczną i profesjonalną metodą naprawy jest wymiana uszkodzonego przewodu (w instalacji prowadzonej w rurach karbowanych zwykle da się go wyciągnąć i wprowadzić nowy).
Odpowiedź "Wymienić uszkodzony przewód na nowy o takim samym przekroju." jest właściwa, bo:
- usuwa skutki przegrzania (zdegradowaną izolację) zamiast je maskować,
- przywraca pewność izolacji na całej długości przewodu,
- zachowuje prawidłowy dobór przewodu do obwodu i zacisków osprzętu (przekrój powinien być zgodny z projektem i możliwościami zacisku).
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe:
- "Nałożyć gumowy wężyk na uszkodzoną izolację przewodu." – osłona nie przywraca pierwotnych parametrów izolacji przewodu, nie usuwa degradacji materiału pod spodem i może utrudnić prawidłowe ułożenie w puszce lub zacisku.
- "Wymienić wszystkie przewody na nowe o większym przekroju." – to działanie nieadekwatne: większy przekrój może nie pasować do zacisków gniazda i nie rozwiązuje przyczyny (luźny zacisk). Dobór przekroju nie powinien być "na zapas" bez analizy obciążalności, zabezpieczeń i warunków montażu.
- "Polakierować uszkodzoną izolację przewodu." – lakier nie jest metodą naprawy izolacji przewodu instalacyjnego; nie daje gwarancji trwałości, odporności temperaturowej i elektrycznej, a problem przegrzania i osłabienia izolacji pozostaje.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się objawy termicznego uszkodzenia izolacji (przebarwienie, zesztywnienie, kruchość), najczęściej poprawną odpowiedzią jest wymiana przewodu i usunięcie przyczyny (poprawa połączenia w zacisku).
