Cyfrowa maszyna elektrofotograficzna w formacie SRA3 to urządzenie arkuszowe, które transportuje podłoże przez podajnik, zespół obrazowania (toner) i utrwalanie. W praktyce oznacza to, że najlepiej współpracuje z papierami i kartonami w zakresie przewidzianym przez producenta (gramatura, grubość, sztywność, powleczenie).
Odpowiedź "Karton o gramaturze 280 g/m2" pasuje do typowego zastosowania takiej maszyny: druk wizytówek, okładek, zaproszeń czy materiałów reklamowych na sztywniejszym kartonie. Tego typu podłoże jest podawane jak arkusz i może przejść przez tor prowadzenia.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do arkuszowej elektrofotografii:
- "Płyta szklana o grubości 5 mm" to materiał całkowicie sztywny i ciężki. Nie jest podawany jak arkusz, a dodatkowo mógłby uszkodzić mechanikę podajnika i toru prowadzenia.
- "Dibond o wymiarach 60 × 80 cm" to płyta kompozytowa, zwykle zbyt sztywna i w dodatku o formacie, który nie odpowiada typowej pracy arkuszowej SRA3. Takie materiały drukuje się najczęściej na ploterach lub maszynach płaskich (np. UV), a nie w standardowej maszynie elektrofotograficznej.
- "Folia perforowana one way visions" jest kojarzona głównie z aplikacjami okiennymi i wielkoformatową reklamą. W elektrofotografii arkuszowej stosuje się wybrane folie, ale tylko takie, które są dopuszczone do druku i utrwalania w danym urządzeniu; folia perforowana tego typu jest typowo przewidziana do innych rozwiązań produkcyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o podłoża do konkretnej technologii najpierw oceń mechanikę podawania (arkusz vs płyta) oraz proces utrwalania. Jeśli materiał jest sztywną płytą lub typowo wielkoformatową folią specjalną, to zwykle nie jest przeznaczony do standardowej arkuszowej elektrofotografii.
