W opisie sytuacji kluczowe są dwie informacje: podopieczna lubiła pracę przewodnika i nadal ma potrzebę poznawania ludzi i świata. To wskazuje na potrzebę aktywności, kontaktów społecznych, uczestnictwa w życiu społecznym oraz szukania form realizowania zainteresowań mimo ograniczeń ruchowych.
Odpowiedź "skontaktować podopieczną z organizacją zajmującą się aktywizacją osób z niepełnosprawnością" najlepiej wspiera poprawę jakości życia, ponieważ organizacje aktywizujące zwykle oferują m.in. zajęcia rozwijające kompetencje, integrację, wydarzenia, wolontariat, doradztwo i działania wspierające samodzielność. Taki kierunek jest zgodny z celem asystenta: wzmacniać autonomię, sprawczość i uczestnictwo, a nie jedynie zapewniać opiekę.
Pozostałe propozycje są słabsze w kontekście potrzeb opisanych w zadaniu:
- "zaproponować podopiecznej zajęcia w środowiskowym domu samopomocy" – taka forma może być wartościowa, ale bywa ukierunkowana na trening funkcjonowania i wsparcie w codzienności w stałej placówce. Nie wynika z opisu, że priorytetem jest opieka lub stałe zajęcia w ośrodku; priorytetem jest aktywność i poszerzanie świata społecznego.
- "skontaktować podopieczną z innymi, znanymi osobami poruszającymi się jak ona na wózku inwalidzkim" – kontakt rówieśniczy może pomagać, ale samo kryterium "poruszania się na wózku" jest zbyt wąskie. Nie gwarantuje realizacji zainteresowań podopiecznej ani dostępu do szerokiej oferty aktywizacyjnej; może też pomijać jej indywidualne preferencje.
- "zaproponować podopiecznej zajęcia w dziennym domu pomocy społecznej" – to rozwiązanie również częściej odpowiada na potrzeby opiekuńcze i organizacyjne dnia niż na potrzebę eksploracji świata i rozwijania pasji. W opisie nie ma sygnałów, że potrzebuje przede wszystkim opieki dziennej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: gdy w treści pojawiają się potrzeby uczestnictwa, kontaktów i rozwoju, najczęściej właściwe są działania aktywizujące (organizacje, programy, inicjatywy społeczne), a nie wyłącznie formy opiekuńcze. Asystent powinien dobierać wsparcie do celu i preferencji osoby, a nie tylko do rodzaju niepełnosprawności.
