W chorobie wrzodowej, gdy zalecono dietę oszczędzającą z ograniczeniem błonnika i ograniczeniem substancji pobudzających wydzielanie soku żołądkowego, kluczowe jest dobranie produktów, które są zwykle dobrze tolerowane i nie działają drażniąco na błonę śluzową.
Odpowiedź "Pieczywo pszenne, gotowane ziemniaki, jaja na miękko, twaróg, drób." spełnia te warunki: pieczywo pszenne i gotowane ziemniaki mają niższą zawartość błonnika niż produkty razowe, a gotowanie dodatkowo zwiększa lekkostrawność. Jaja na miękko oraz chudy drób są źródłem białka o dobrej tolerancji, a twaróg zwykle jest łagodnym, mało drażniącym produktem mlecznym.
Pozostałe zestawy zawierają elementy niezgodne z założeniami diety:
- "Cielęcinę, pomidory, pieczywo razowe, jaja na miękko, pieczone ziemniaki." – pieczywo razowe jest bogatsze w błonnik, a pomidory (zwłaszcza w większej ilości lub przetworach) bywają słabiej tolerowane; pieczone ziemniaki mogą być cięższe w odbiorze niż gotowane.
- "Rośliny strączkowe, kaszę gryczaną, twaróg, pieczone jabłka, ziemniaki puree." – rośliny strączkowe i kasza gryczana zwiększają podaż błonnika i mogą nasilać dolegliwości; to typowy błąd polegający na przeniesieniu zasad "zdrowego pełnego ziarna" na dietę wymagającą ograniczeń.
- "Bawarkę, soki owocowe, bułki grahamki, wieprzowinę, ryby." – bawarka i część soków mogą pobudzać wydzielanie soku żołądkowego, bułki grahamki są bardziej błonnikowe, a wieprzowina bywa tłustsza i ciężej strawna (w porównaniu z chudym drobiem).
W praktyce opiekunka powinna też zwracać uwagę na technikę przygotowania: preferować gotowanie, duszenie bez obsmażania i potrawy o łagodnym smaku, a porcje planować tak, by nie obciążać żołądka.
