W przewlekłej niewydolności nerek (często opisywanej też jako przewlekła choroba nerek) dochodzi do stopniowego pogarszania filtracji i wydalania wielu związków. Jednym z ważnych praktycznych skutków jest gorsze usuwanie produktów przemiany białkowej. Z tego powodu w klasycznych ujęciach dietoterapii PChN wskazuje się na potrzebę kontroli i często ograniczania białka w diecie (zawsze zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza lub dietetyka).
Odpowiedź "Białko." jest poprawna, ponieważ ograniczenie białka może zmniejszać ilość metabolitów, które organizm musi usunąć przy ograniczonej pracy nerek. W opiece środowiskowej ważne jest, aby nie wprowadzać restrykcji "na własną rękę", tylko wspierać realizację zaleceń specjalisty oraz obserwować, czy dieta nie prowadzi do niedożywienia.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego typowego celu dietoterapii PChN:
- "Błonnik." – błonnik zwykle nie jest "składnikiem do ograniczenia" z samego faktu PChN; częściej dba się o prawidłową pracę jelit. Ograniczenia mogą wynikać z doboru produktów (np. potasu), a nie z potrzeby zmniejszania błonnika jako takiego.
- "Tłuszcze." – ograniczanie tłuszczów dotyczy głównie sytuacji takich jak dyslipidemie czy choroby sercowo-naczyniowe; nie jest to podstawowe, jednoznaczne zalecenie wynikające wyłącznie z niewydolności nerek.
- "Węglowodany." – ich ograniczanie jest typowe dla części diet w cukrzycy lub redukcji masy ciała, ale nie stanowi najważniejszej, ogólnej zasady wynikającej z PChN.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy PChN i "ograniczania składnika", najczęściej testuje skojarzenie z kontrolą białka (oraz w szerszym ujęciu także z kontrolą sodu, potasu, fosforu i płynów – zależnie od stanu chorego). Jeśli w praktyce pojawia się informacja o dializach lub konkretnym stadium choroby, zalecenia mogą być bardziej zindywidualizowane.
