Dieta lekkostrawna w okresie zaostrzenia choroby wrzodowej ma na celu odciążenie przewodu pokarmowego i ograniczenie czynników, które mogą nasilać ból, zgagę, nudności czy uczucie ciężkości. W praktyce oznacza to dobór produktów i obróbki kulinarnej tak, aby posiłki były łatwe do strawienia i możliwie najmniej drażniące.
Odpowiedź "z ograniczeniem błonnika i tłuszczów pochodzenia zwierzęcego" jest właściwa, ponieważ w zaostrzeniu choroby zwykle unika się produktów ciężkostrawnych oraz takich, które mogą nasilać dolegliwości. Duża ilość błonnika (zwłaszcza gruboziarnistego, z surowych warzyw, pełnych ziaren) może zwiększać objętość treści pokarmowej i być gorzej tolerowana. Z kolei tłuszcze zwierzęce bywają ciężkostrawne i mogą przedłużać trawienie oraz nasilać dyskomfort.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "z ograniczeniem gotowanych warzyw i owoców" – w diecie lekkostrawnej częściej ogranicza się warzywa i owoce surowe, natomiast wersje gotowane/rozgotowane bywają lepiej tolerowane. Sama informacja o ograniczaniu gotowanych warzyw i owoców nie jest typową zasadą tej diety.
- "bogatych w tłuszcze pochodzenia zwierzęcego i białko" – wysoka zawartość tłuszczów zwierzęcych nie odpowiada celowi diety lekkostrawnej w zaostrzeniu. Dodatkowo łączenie "bogate w tłuszcz" z "bogate w białko" może sugerować dietę wzmacniającą, a nie oszczędzającą.
- "bogatych w błonnik i cukry proste" – wysoki błonnik jest zwykle niewskazany w stanie ostrym, a duża ilość cukrów prostych nie jest celem tej diety i może pogarszać tolerancję posiłków (np. przez wzdęcia lub szybkie wahania glikemii).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zaostrzenie" oraz "dieta lekkostrawna", szukaj odpowiedzi akcentującej ograniczenie składników ciężkostrawnych oraz łagodniejszą kompozycję posiłków, a nie "wzbogacanie" diety w błonnik czy tłuszcze.
