KWALIFIKACJA SPO5 - PAŹDZIERNIK 2016

Balkonik to pomoc do chodzenia zapewniająca szeroką podstawę podparcia i możliwość oparcia się na obu rękach.

W opiece stosuje się go głównie wtedy, gdy podopieczny jest chwiejny, ma zaburzenia równowagi lub boi się upadku. Zwiększa bezpieczeństwo przemieszczania się po domu/DPS.

Balkonik stabilizuje ciało przez większą powierzchnię podparcia i oburęczne oparcie, co ogranicza kołysanie tułowia.

Kule są projektowane przede wszystkim do odciążania kończyny i wymagają dobrej koordynacji. U osoby chwiejnej mogą nie zapewnić wystarczającego bezpieczeństwa.

Podstawa podparcia to obszar wyznaczony przez punkty, na których opiera się ciało (stopy i/lub pomoc).

Im jest większa, tym łatwiej utrzymać równowagę. Balkonik zwykle zwiększa ją bardziej niż laska czy kule, dlatego zmniejsza ryzyko utraty stabilności.

Kula pachowa bywa stosowana głównie wtedy, gdy trzeba odciążyć kończynę dolną po urazie lub zabiegu (np. ból, osłabienie, zakaz pełnego obciążania).

Wymaga sprawnych rąk i nauki prawidłowej techniki. Nie jest pierwszym wyborem przy samych zaburzeniach równowagi.

Kula łokciowa (przedramienna) jest pomocna, gdy podopieczny potrzebuje wsparcia lub częściowego odciążenia, ale ma dobrą kontrolę kończyn górnych.

Sprawdza się w dłuższym użytkowaniu niż kula pachowa. Przy dominujących zaburzeniach równowagi często lepszą stabilność daje jednak balkonik.

Nie zawsze. Czwórnóg może dawać większą stabilność niż laska, ale bywa cięższy, wolniejszy w manewrowaniu i wymaga prawidłowego ustawiania.

Dobór zależy od sprawności, warunków w mieszkaniu/DPS i zaleceń specjalisty. Przy większej chwiejności często skuteczniejszy jest balkonik.

W praktyce wysokość dobiera się tak, aby uchwyty były na poziomie umożliwiającym wygodne oparcie rąk bez unoszenia barków i bez nadmiernego pochylenia tułowia.

Po ustawieniu podopieczny powinien stać stabilnie. Najbezpieczniej wykonać dobór zgodnie z zaleceniem fizjoterapeuty.

Typowe błędy to: zbyt nisko lub za wysoko ustawione uchwyty, "wieszanie się" na sprzęcie, zbyt dalekie wysuwanie balkonika przed siebie oraz chodzenie w pośpiechu.

Częste jest też nieuwzględnienie przeszkód (progi, dywaniki). Opiekun powinien zwracać uwagę na tempo i otoczenie.

Konsultacja jest wskazana, gdy podopieczny często się potyka, upada, ma zawroty głowy, znaczne osłabienie, ból kończyny lub gdy zmienia się jego stan funkcjonalny.

Specjalista oceni technikę chodu i dobierze sprzęt, aby minimalizować ryzyko urazu w DPS.

Problem z równowagą objawia się chwiejnością, trudnością w utrzymaniu stabilnej postawy i lękiem przed upadkiem.

Potrzeba odciążania częściej wynika z bólu, urazu lub zaleceń po zabiegu, gdy nie wolno w pełni obciążać nogi. Wtedy częściej rozważa się kule, a przy równowadze – stabilniejsze wsparcie.