Motoryka mała (precyzyjne ruchy dłoni i palców) oraz motoryka duża (ruchy całego ciała, lokomocja, zmiany pozycji, koordynacja globalna) są elementami sprawności ruchowej. Gdy w opisie podopiecznego podano obniżoną sprawność zarówno w motoryce małej, jak i dużej, najbardziej bezpośrednim i podstawowym wnioskiem jest to, że zaburzenia dotyczą sfery fizycznej (ruch, siła, koordynacja, zakres ruchu, kontrola postawy).
Odpowiedź "fizycznej." jest poprawna, ponieważ wskazuje na obszar, którego objaw dotyczy wprost. W praktyce terapii zajęciowej taka kwalifikacja pomaga:
- dobrać aktywności usprawniające (np. ćwiczenia manualne, trening chwytu, czynności dnia codziennego),
- określić cele funkcjonalne (np. samodzielne ubieranie, jedzenie, higiena),
- ustalić potrzebę konsultacji (np. fizjoterapeutycznej, lekarskiej) w zakresie funkcji ruchowych.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne, bo opis nie wskazuje bezpośrednio na deficyt w tych sferach. "Psychicznej." mogłaby dotyczyć problemów nastroju, lęku, pamięci czy myślenia, a "społecznej." – trudności w relacjach i rolach społecznych; jednak tutaj podano konkretny objaw ruchowy. "Duchowej." odnosi się do wartości, sensu, przekonań i potrzeb egzystencjalnych, co również nie wynika z informacji o motoryce.
Warto pamiętać o myśleniu klinicznym: ograniczenia w sferze fizycznej mogą wtórnie wpływać na psychikę i relacje, ale w pytaniu chodzi o sferę, w której występuje opisywany deficyt podstawowy.
