Zadławienie podczas posiłku to sytuacja, w której ciało obce (np. kęs jedzenia) może częściowo lub całkowicie zablokować drogi oddechowe. Dla opiekunki środowiskowej kluczowe jest rozpoznanie, czy poszkodowany ma skuteczny kaszel (oddycha i kaszle, choć z trudem), czy też kaszel jest nieskuteczny (nie może mówić, nie łapie powietrza, sinieje, traci siły). W przypadku ciężkiego zadławienia liczy się czas, bo niedotlenienie szybko prowadzi do utraty przytomności.
Odpowiedź "Wykonać manewr Heimlicha." jest poprawna, ponieważ uciśnięcia nadbrzusza są jednym z podstawowych działań pierwszej pomocy mających na celu wytworzenie silnego przepływu powietrza z płuc i "wypchnięcie" ciała obcego. To działanie jest ukierunkowane na przyczynę duszenia (niedrożność), a nie tylko na objawy.
- "Wezwać pogotowie i czekać na pomoc." jest niewystarczające jako najważniejsze działanie w chwili zdarzenia. Wezwanie pomocy jest ważne, ale przy ciężkim zadławieniu konieczna jest natychmiastowa interwencja, bo samo czekanie nie przywróci drożności dróg oddechowych.
- "Podawać wodę, aby ułatwić połykanie." jest nieprawidłowe, ponieważ przy niedrożnych drogach oddechowych podawanie płynów może nasilić ryzyko zachłyśnięcia i pogorszyć stan. To częsty błąd wynikający z mylenia zwykłego zakrztuszenia z poważnym zadławieniem.
- "Usiąść i uspokajać podopiecznego." może być pomocne przy lęku lub lekkim kaszlu, ale w sytuacji nagłego duszenia się nie usuwa przeszkody. Zamiast tego należy podejmować działania przywracające drożność oraz równolegle organizować pomoc.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o stany nagłe zwykle wygrywa odpowiedź, która bezpośrednio ratuje życie tu i teraz (udrożnienie, tamowanie masywnego krwotoku, RKO), a nie ta, która jedynie "organizuje pomoc" lub "poprawia komfort".
