W opisanej sytuacji trudność dotyczy bardzo konkretnej czynności życia codziennego: przygotowywania posiłków w kuchni. W terapii zajęciowej dobór zajęć powinien wynikać z zasady dopasowania interwencji do deficytu funkcjonalnego i celu, jakim jest zwiększanie samodzielności podopiecznego w realnym środowisku (tu: w ŚDS i w domu).
Odpowiedź "Trening kulinarny" jest właściwa, bo obejmuje naukę i ćwiczenie praktycznych umiejętności takich jak: planowanie prostego posiłku, dobór składników, bezpieczne posługiwanie się sprzętami kuchennymi, organizacja pracy na stanowisku, higiena oraz porządkowanie po zakończeniu czynności. Taki trening można stopniować: od kanapek i napojów, przez proste potrawy na zimno, aż po dania wymagające obróbki termicznej.
Odpowiedź "Socjoterapię" wybiera się, gdy głównym problemem są relacje społeczne, komunikacja, normy grupowe, współpraca czy radzenie sobie w sytuacjach społecznych. Może wspierać funkcjonowanie ogólne, ale nie jest najtrafniejszą interwencją, gdy celem jest nauczenie gotowania.
Odpowiedź "Trening techniczny" dotyczy zwykle aktywności o charakterze technicznym (np. proste naprawy, majsterkowanie, obsługa narzędzi, czynności manualne), a nie kompetencji kulinarnych. Może rozwijać sprawność i planowanie ruchów, lecz nie odpowiada bezpośrednio na zgłoszony deficyt.
Odpowiedź "Trening poznawczy" ukierunkowany jest na procesy poznawcze (uwaga, pamięć, funkcje wykonawcze). Bywa pomocny, gdy trudności w kuchni wynikają np. z dezorganizacji czy problemów z sekwencjonowaniem, ale w pytaniu wskazano problem zadaniowy w kuchni i oczekuje się doboru zajęć najbliższych tej czynności. W praktyce elementy poznawcze można włączyć w trening kulinarny (np. praca na przepisie, lista kroków), jednak podstawą pozostaje aktywność kulinarna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się trudność w konkretnej czynności domowej, najczęściej właściwy jest trening tej czynności (praktyczny, funkcjonalny), a nie oddziaływania ogólne.
