W pracy opiekuna w domu pomocy społecznej ważna jest indywidualizacja wsparcia: aktywności powinny wynikać z zainteresowań podopiecznego i jednocześnie uwzględniać ograniczenia zdrowotne lub funkcjonalne. W tabeli wskazano, że pan Andrzej interesuje się historią lokalną, a jednocześnie ma problemy ze słuchem. Dlatego trafną propozycją jest zapewnienie mu dostępu do książek lub materiałów o historii lokalnej w formie tekstowej (czytanie samodzielne, duży druk, materiały drukowane lub cyfrowe).
Taka aktywność ma kilka zalet:
- jest bezpośrednio związana z zainteresowaniami, więc wzmacnia motywację i poczucie sensu;
- zmniejsza wpływ niedosłuchu na odbiór informacji, bo podstawowym kanałem jest tekst;
- łatwo ją zorganizować w DPS (biblioteka, archiwa lokalne, publikacje regionalne, kroniki);
- pozwala dobrać poziom wsparcia: od samodzielnej lektury po czytanie wspólne.
Propozycja wycieczek do muzeów "gdzie przewodniki mówią głośno i wyraźnie" może wydawać się atrakcyjna, ale jest ryzykowna: samo mówienie głośniej nie usuwa barier (hałas tła, akustyka, tempo wypowiedzi, zmęczenie słuchowe). To nie gwarantuje, że treści będą dostępne i komfortowe.
Odpowiedzi polegające na ignorowaniu zainteresowań albo sugerowaniu rezygnacji z hobby są nieprawidłowe, bo stoją w sprzeczności z celem usług opiekuńczo-wspierających: podtrzymywaniem aktywności, godności i dobrostanu. W praktyce opiekun powinien szukać dostosowań i alternatywnych form kontaktu z treścią, zamiast ograniczać aktywność podopiecznego.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach wybieraj rozwiązanie, które jednocześnie (1) odpowiada na zainteresowania, (2) redukuje barierę wynikającą z ograniczenia i (3) jest realne do wdrożenia w warunkach DPS.
