W zaburzeniach ze spektrum autyzmu kluczowe są dwa obszary: trudności w komunikacji i interakcjach społecznych oraz ograniczone/powtarzalne wzorce zachowań i zainteresowań. Opis "trudności w nawiązywaniu i utrzymaniu relacji z innymi, unika kontaktu wzrokowego, ograniczone zainteresowania" odpowiada temu profilowi, dlatego poprawną odpowiedzią jest "Podopieczny A".
Opis "częste zmiany nastroju, nadmierna aktywność, impulsywność" sugeruje raczej problemy z regulacją emocji i pobudzeniem (często rozważane w kontekście ADHD lub zaburzeń nastroju), ale nie zawiera rdzeniowych cech ASD, takich jak jakościowe trudności w relacjach i wzorce ograniczonych zainteresowań.
Opis "nadmierna obawa przed oceną innych, unika sytuacji społecznych, częste poczucie niepokoju" jest bardziej zgodny z lękiem społecznym: osoba rozumie normy społeczne, ale unika kontaktów z powodu lęku przed oceną. W ASD unikanie bywa wtórne, lecz sednem są trudności w rozumieniu i podtrzymywaniu interakcji oraz specyficzny styl komunikacji.
Opis "trudności w koncentracji, zapomina o zadaniach, problemy z organizacją czasu" wskazuje na deficyty uwagi i funkcji wykonawczych. Mogą one współwystępować z ASD, ale sam zestaw nie jest najbardziej charakterystyczny dla spektrum i nie wystarcza do takiego wnioskowania w pytaniu jednokrotnego wyboru.
Z perspektywy terapeuty zajęciowego ważne jest, by traktować takie opisy jako hipotezę funkcjonalną. W praktyce należy planować wsparcie (strukturyzacja aktywności, jasne instrukcje, przewidywalność, trening umiejętności społecznych) oraz w razie potrzeby rekomendować konsultację diagnostyczną u specjalistów, zamiast stawiać rozpoznanie wyłącznie na podstawie krótkiego opisu.
