Kosztorys powykonawczy służy do rozliczenia robót faktycznie wykonanych. Jego istotą jest odtworzenie i wycena rzeczywistego zakresu prac po realizacji, a nie planowanie lub wycena na etapie przygotowania inwestycji.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "inwentaryzacja i dziennik budowy." Inwentaryzacja (w ujęciu powykonawczym) dostarcza informacji o stanie istniejącym po wykonaniu robót i umożliwia potwierdzenie zakresu, a dziennik budowy jest podstawowym dokumentem przebiegu robót, w którym odnotowuje się zdarzenia, decyzje i ustalenia mające znaczenie dla realizacji i rozliczeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do kosztorysu powykonawczego?
- "koncepcja programowa inwestycji." To dokument etapu przygotowawczego, przydatny do określenia założeń i kierunków inwestycji, ale nie potwierdza wykonania robót ani ich rzeczywistej ilości.
- "projekt wykonawczy i przedmiar robót." Te materiały są typowe dla etapu projektowania i przygotowania kosztorysów przed realizacją (np. inwestorskich/ofertowych). Przedmiar opisuje planowany, a nie faktyczny zakres robót, więc sam w sobie nie stanowi podstawy rozliczeń powykonawczych.
- "projekt podstawowy i preliminarz kosztów." Projekt podstawowy wspiera etap przygotowania, a preliminarz ma charakter planistyczny/budżetowy. Nie dokumentują one tego, co rzeczywiście wykonano na budowie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "powykonawczy", myśl o dokumentach potwierdzających stan po zakończeniu robót oraz o dokumentacji prowadzonej w trakcie budowy. Gdy pojawia się "ofertowy" lub "inwestorski", częściej właściwe są materiały projektowe i przedmiary.
