Skaner zapisuje wynik pracy jako obraz rastrowy, więc w praktyce wybiera się formaty typowe dla grafiki rastrowej i szeroko wspierane przez programy graficzne oraz środowiska DTP.
Odpowiedź "JPG, TIFF, BMP" jest poprawna, bo obejmuje trzy klasyczne i powszechnie rozpoznawalne formaty raster:
- TIFF – często wykorzystywany w poligrafii i archiwizacji skanów, bo może przechowywać obraz w wysokiej jakości i w wariantach bezstratnych (zależnie od ustawień).
- BMP – prosty, szeroko wspierany format rastrowy, zwykle kojarzony z zapisem bez strat jakości (choć bywa "ciężki" rozmiarowo).
- JPG – bardzo popularny format do codziennego użycia i udostępniania, zwykle z kompresją stratną, dzięki czemu pliki są mniejsze, ale może to pogarszać jakość przy wielokrotnym zapisie.
Pozostałe propozycje są mniej trafne jako "podstawowe" zestawy zapisu skanu:
- "PCX, PDF, TIFF" – PCX jest formatem historycznym i rzadko wykorzystywanym w nowoczesnych workflow, a PDF jest głównie formatem dokumentu (może zawierać obrazy, ale nie jest typowym "podstawowym" formatem zapisu surowego skanu w sensie pliku graficznego).
- "PSD, PCX, PDF" – PSD to format roboczy konkretnego programu do edycji, nie uniwersalny standard zapisu skanów; PCX i PDF jak wyżej nie stanowią klasycznego zestawu podstawowych formatów skanera.
- "JPG, PCX, RAW" – JPG jest popularny, ale PCX jest archaiczny, a RAW bywa rozumiany różnie (często jako dane "surowe" zależne od urządzenia/oprogramowania), więc taki zestaw nie odpowiada pojęciu podstawowych, powszechnie używanych formatów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy zapisania skanu jako obrazu, szukaj formatów typowo rastrowych i uniwersalnych (często: TIFF/JPG/BMP), a formaty edycyjne lub dokumentowe traktuj ostrożnie.
