Połączenie śrubowe doczołowe w robotach ciesielskich oznacza złącze, w którym dwa elementy drewniane są zestawione doczołowo, czyli ich końce (czoła) spotykają się w jednej płaszczyźnie styku. Charakterystyczną cechą jest to, że nie ma tu "zakładki" z drewna na drewno (jak w połączeniach nakładkowych/zakładkowych), tylko styk końców elementów.
W praktyce nośność i stateczność takiego złącza zapewnia połączenie śrubowe: śruby przechodzą przez elementy (oraz ewentualny łącznik, np. płytę lub nakładki stalowe/drewniane), a z obu stron widoczne są typowe elementy: nakrętki i podkładki. Podkładki są istotne, bo ograniczają wgniatanie drewna i poprawiają docisk węzła.
Jak rozpoznać poprawny rysunek na egzaminie:
- sprawdź, czy elementy są ustawione na styk (czoło jednego do czoła drugiego),
- sprawdź, czy łącznikiem są śruby (nie same gwoździe/wkręty),
- poszukaj nakrętek i podkładek – to częsty wyróżnik połączenia śrubowego,
- upewnij się, że to nie jest połączenie nakładkowe (gdzie jeden element zachodzi na drugi lub występują wyraźne nakładki drewniane tworzące zakład).
Dlaczego pozostałe rysunki bywają mylące? Najczęściej przedstawiają połączenia nakładkowe/zakładkowe (gdzie drewno pracuje przez zakładkę) albo inne typy łączników (gwoździe, wkręty, łączniki płytkowe), przez co układ styku elementów nie jest doczołowy. W tym zadaniu decydujące jest więc nie tylko "że są śruby", ale przede wszystkim geometria styku: doczołowo = na styk.
