KWALIFIKACJA BUD11 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 8.
Pole powierzchni podłoża przeznaczonego do zagruntowania, którego kształt i wymiary zostały przedstawione na rysunku, wynosi
Ilustracja przedstawia rysunek techniczny, który jest częścią pytania egzaminacyjnego dotyczącego kwalifikacji zawodowej
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole powierzchni do zagruntowania wyznacza się z rysunku, rozkładając kształt na proste figury (najczęściej prostokąty) i sumując ich pola, ewentualnie odejmując "wycięcia". Wynik podaje się w m2. Dla przedstawionych na rysunku wymiarów poprawny obmiar daje 7,50 m2.

Pełne wyjaśnienie:

W robotach betoniarskich i zbrojarskich obmiar powierzchni (m2) jest potrzebny m.in. do określenia ilości materiałów do przygotowania podłoża, takich jak grunt (często podawany w zużyciu na m2) oraz do rozliczania robót.

Aby obliczyć pole powierzchni pokazanej na rysunku, stosuje się standardową metodę:

  • Krok 1: odczytaj wszystkie wymiary z rysunku i upewnij się co do jednostek (np. cm trzeba zamienić na m przed liczeniem pola w m2).
  • Krok 2: podziel złożony kształt na proste figury o znanych wzorach na pole (najczęściej prostokąty/kwadraty, czasem trójkąty).
  • Krok 3: policz pola części składowych i zsumuj je. Jeżeli figura ma "wycięcie" lub brakujący fragment, jego pole należy odjąć.
  • Krok 4: sprawdź wynik (czy ma sens w kontekście wymiarów) i zapisz go w m2 z właściwą dokładnością.

Odpowiedź "7,50 m2" jest poprawna, ponieważ odpowiada obmiarowi pola wynikającemu z wymiarów na rysunku po prawidłowym rozbiciu figury na części i wykonaniu sumowania/odejmowania pól.

Pozostałe wartości są typowe dla następujących błędów:

  • "9,75 m2" może wynikać z doliczenia fragmentu, który nie należy do powierzchni gruntowanej (np. nieuwzględnienie "wycięcia" albo policzenie całego prostokąta ograniczającego).
  • "4,50 m2" często pojawia się, gdy policzy się tylko jedną z części figury (pominięcie jednego prostokąta) albo błędnie odczyta jeden z wymiarów.
  • "2,25 m2" bywa skutkiem użycia niewłaściwych jednostek lub policzenia pola małego fragmentu zamiast całości (np. pojedynczego "modułu" kształtu).

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu warto szybko oszacować, czy wynik jest realistyczny (np. porównując go do pola prostokąta, w który figura się "mieści"). Takie sprawdzenie pomaga wychwycić pomyłki w dodawaniu/odejmowaniu oraz w jednostkach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej dzielisz kształt na proste figury (prostokąty/kwadraty), liczysz ich pola i sumujesz. Jeśli są "wycięcia", liczysz je osobno i odejmujesz. Na końcu sprawdzasz jednostki i zapisujesz wynik w m2.
Wiele robót (gruntowanie, izolacje, szpachlowanie, deskowanie, powierzchnie betonu) rozlicza się z powierzchni. Producenci podają też zużycie materiałów na 1 m2, więc m2 ułatwia obliczenie zapotrzebowania i kosztów.
Traktuj wcięcie/otwór jako część, której nie gruntujesz. Najpierw policz pole "całej" figury (np. prostokąta obejmującego), potem policz pole wcięcia i odejmij. To ogranicza ryzyko pominięcia fragmentu.
Najczęściej: pominięcie jednego z fragmentów, doliczenie obszaru spoza kształtu, błąd w jednostkach (cm zamiast m), nieuważne dodawanie/odejmowanie oraz błędny odczyt wymiaru z rysunku.
Zawsze, gdy wymiary są podane w cm, a wynik ma być w m2. Najbezpieczniej najpierw zamienić każdy wymiar na metry, a dopiero potem liczyć pole. Unikasz wtedy mieszania jednostek i błędnych przeliczeń.
Porównaj wynik z polem prostokąta "ograniczającego" kształt: pole figury nie może być większe niż ten prostokąt. Możesz też oszacować, czy wynik odpowiada mniej więcej sumie kilku pól częściowych (np. 2–3 prostokątów).
W praktyce gruntowanie podłoży najczęściej rozlicza się w m2, bo nakłada się cienką warstwę na powierzchnię. Zużycie podaje się zwykle jako ilość na m2. Wyjątki mogą dotyczyć nietypowych technologii, ale na egzaminie dominuje obmiar powierzchni.
Najczęściej prostokąty i kwadraty (najłatwiejsze wzory i odczyt wymiarów). Czasem trójkąty lub trapezy, jeśli kształt ma skosy. W praktyce warto dobrać podział tak, aby było mało elementów i łatwo kontrolować dodawanie/odejmowanie.
Ćwicz: odczyt wymiarów z rysunków, liczenie pól podstawowych figur, zadania z "L-ką", wnękami i otworami, oraz przeliczanie jednostek. Ustal nawyk: zapisuj działania i jednostki przy każdym kroku, nie tylko na końcu.
Tak. Możesz sumować pola mniejszych figur albo policzyć pole większej figury i odjąć wycięcia. Jeśli rysunek i wymiary są spójne, obie metody powinny dać ten sam wynik. Różne drogi liczenia są akceptowalne, liczy się poprawny rezultat.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Pole powierzchni do zagruntowania wyznacza się z rysunku, rozkładając kształt na proste figury (najczęściej prostokąty) i sumując ich pola, ewentualnie odejmując "wycięcia"."

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Pole powierzchni" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Pole_powierzchni (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia (PL): "Prostokąt" (wzór na pole) – https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostok%C4%85t (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia (PL): "Centymetr" (relacja do metra) – https://pl.wikipedia.org/wiki/Centymetr (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Podręcznik/zbiór zadań z geometrii płaskiej (pola figur) dla szkół branżowych
  • Materiały dydaktyczne z kosztorysowania i obmiaru robót budowlanych (metraż na m<sup>2</sup>)
  • Ćwiczenia z czytania rysunku budowlanego/technicznego (wymiary, skala)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego