Pytanie dotyczy dokładności określenia położenia punktów granicznych w odniesieniu do najbliżej położonych punktów poziomej osnowy geodezyjnej. W praktyce oznacza to, z jaką rozdzielczością (krokiem) należy podać/określić położenie punktu granicznego, gdy odnosimy je do punktów osnowy, które stanowią bazę odniesienia dla pomiarów sytuacyjnych.
Odpowiedź "0,10 m" jest poprawna, ponieważ wskazuje wymaganą dokładność na poziomie dziesięciu centymetrów. Taki poziom precyzji jest charakterystyczny dla opisu położenia punktów istotnych dla ewidencji i prac katastralnych, gdzie kluczowa jest jednoznaczność i porównywalność wyników w dokumentacji oraz możliwość kontroli jakości na tle osnowy.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "0,15 m" – to wartość pośrednia, która często pojawia się jako "intuicyjna" dla zdających, ale nie odpowiada typowemu wymaganemu krokowi/zaokrągleniu w tym kontekście; wybór bywa skutkiem zgadywania między 0,10 a 0,20.
- "0,20 m" – jest zbyt mało precyzyjna dla wskazanego odniesienia do punktów osnowy; bywa mylona z innymi tolerancjami spotykanymi w zadaniach, lecz tutaj pytanie dotyczy dokładności określenia położenia punktów granicznych.
- "0,25 m" – również stanowi zbyt "grubą" dokładność; bywa wybierana przez osoby, które mieszają wymagania dla różnych klas dokładności albo utożsamiają dokładność opisu z ogólną tolerancją terenową.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na sformułowania "względem punktów osnowy" oraz "dokładność do". Takie pytania zwykle sprawdzają znajomość konkretnej wartości normatywnej (kroku dokładności), a nie umiejętność liczenia. Dobrą praktyką jest zapamiętanie najczęściej występujących wartości i przypisanie ich do kontekstu (granice, osnowa, szczegóły terenowe, dokumentacja).