KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 26.
Położenie punktów granicznych względem najbliżej położonych punktów poziomej osnowy geodezyjnej określa się z dokładnością do
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokładność określenia położenia punktów granicznych względem najbliższych punktów poziomej osnowy geodezyjnej podaje się w metrach, z ustalonym krokiem zaokrąglenia.
W tym ujęciu właściwa wartość to 0,10 m, czyli 10 cm, co odpowiada wymaganej precyzji zapisu położenia punktu względem osnowy odniesienia.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy dokładności określenia położenia punktów granicznych w odniesieniu do najbliżej położonych punktów poziomej osnowy geodezyjnej. W praktyce oznacza to, z jaką rozdzielczością (krokiem) należy podać/określić położenie punktu granicznego, gdy odnosimy je do punktów osnowy, które stanowią bazę odniesienia dla pomiarów sytuacyjnych.

Odpowiedź "0,10 m" jest poprawna, ponieważ wskazuje wymaganą dokładność na poziomie dziesięciu centymetrów. Taki poziom precyzji jest charakterystyczny dla opisu położenia punktów istotnych dla ewidencji i prac katastralnych, gdzie kluczowa jest jednoznaczność i porównywalność wyników w dokumentacji oraz możliwość kontroli jakości na tle osnowy.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "0,15 m" – to wartość pośrednia, która często pojawia się jako "intuicyjna" dla zdających, ale nie odpowiada typowemu wymaganemu krokowi/zaokrągleniu w tym kontekście; wybór bywa skutkiem zgadywania między 0,10 a 0,20.
  • "0,20 m" – jest zbyt mało precyzyjna dla wskazanego odniesienia do punktów osnowy; bywa mylona z innymi tolerancjami spotykanymi w zadaniach, lecz tutaj pytanie dotyczy dokładności określenia położenia punktów granicznych.
  • "0,25 m" – również stanowi zbyt "grubą" dokładność; bywa wybierana przez osoby, które mieszają wymagania dla różnych klas dokładności albo utożsamiają dokładność opisu z ogólną tolerancją terenową.

Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na sformułowania "względem punktów osnowy" oraz "dokładność do". Takie pytania zwykle sprawdzają znajomość konkretnej wartości normatywnej (kroku dokładności), a nie umiejętność liczenia. Dobrą praktyką jest zapamiętanie najczęściej występujących wartości i przypisanie ich do kontekstu (granice, osnowa, szczegóły terenowe, dokumentacja).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To informacja, z jaką precyzją podaje się położenie punktu granicznego w dokumentacji (np. w metrach) względem przyjętego układu odniesienia i osnowy. Nie chodzi o "ładny zapis", tylko o wymagany poziom jednoznaczności i kontroli jakości danych granicznych.
Chodzi o odniesienie położenia punktu granicznego do punktów osnowy geodezyjnej, które stanowią bazę do wyznaczania sytuacji. "Najbliższe" wskazuje, że ocena/określenie ma sens w relacji do punktów osnowy użytych jako punktów nawiązania w danym obszarze.
Bo tego typu pytania sprawdzają znajomość wymaganej precyzji zapisu/określenia położenia w pracach związanych z granicami i odniesieniem do osnowy. Wartość 0,10 m (10 cm) jest łatwa do pomylenia z innymi tolerancjami, dlatego często bywa testowana.
Niekoniecznie. W treści jest mowa o "określeniu położenia" punktów granicznych względem osnowy, co zwykle dotyczy wymaganego poziomu dokładności w opracowaniu/dokumentacji. Błąd pomiaru terenowego i dokładność prezentacji w dokumentach to powiązane, ale nie zawsze tożsame pojęcia.
Najczęściej zdający mieszają wymagania dla różnych rodzajów obiektów i etapów pracy: inaczej pamięta się dokładności dla szczegółów sytuacyjnych, inaczej dla granic, a inaczej dla elementów osnowy. Pomaga uczenie się "kontekstami", a nie samymi liczbami.
Przelicz: 1 m = 100 cm, więc 0,10 m = 10 cm. Na egzaminie warto od razu tłumaczyć wartości na centymetry w głowie, bo łatwiej ocenić, czy podana odpowiedź jest "sensownie precyzyjna" dla granic i odniesienia do osnowy.
Przy weryfikacji wyników pomiarów i opracowań do celów ewidencyjnych, przy analizie jakości danych granicznych oraz przy porównaniu nowych wyników z materiałami zasobu. Kontrola dokładności jest ważna, by granice były spójne i możliwe do odtworzenia.
Kluczowe są: osnowa geodezyjna (pozioma), punkt osnowy, nawiązanie, układ odniesienia oraz punkt graniczny. Warto też rozumieć różnicę między dokładnością określenia położenia a błędem pomiaru oraz umieć poprawnie interpretować zapis wartości w metrach.
Zwykle nie. Odpowiedzi różnią się niewielkimi wartościami (0,10; 0,15; 0,20; 0,25), więc sama intuicja często zawodzi. To typowy test pamięci i rozumienia kontekstu: granice + odniesienie do osnowy poziomej.
Stosuj dwie techniki: (1) zamieniaj metry na centymetry, by szybciej "poczuć" skalę; (2) łącz wartość z kontekstem (granice/osnowa/dokumentacja), zamiast uczyć się samych liczb. Dodatkowo eliminuj wartości "pośrednie", jeśli wiesz, że wymagania zwykle są w krokach 0,10 m.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji katastralnej dotyczące punktów granicznych i osnów
  • Instrukcje/opracowania szkolne omawiające standardy dokładnościowe w pracach geodezyjnych
  • Zestawienia (tabele) dokładności spotykanych w zadaniach egzaminacyjnych BUD.19

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego