W regularnym łuku kołowym geometria w planie jest opisana jednym stałym promieniem, czyli krzywizna nie zmienia się na długości łuku. Jeżeli strzałki krzywizny są mierzone porównywalnie (ta sama baza/cięciwa i ta sama metodyka w kolejnych punktach), to wartości strzałek stanowią praktyczną wielkość kontrolną: dla krzywizny stałej powinny być jednakowe lub bardzo zbliżone.
Dlatego odpowiedź "10, 10, 10, 10, 10" odpowiada sytuacji, w której tor układa się w łuk o stałej krzywiźnie: pomiar nie pokazuje narastania ani spadku, tylko powtarzalną wartość. W praktyce utrzymaniowej taka powtarzalność wskazuje, że łuk nie ma lokalnych "załamań" w krzywiźnie i nie przypomina odcinka przejściowego.
Pozostałe ciągi sugerują zmianę krzywizny wzdłuż odcinka:
- "10, 15, 20, 15, 10" wygląda jak narastanie i zanik krzywizny (maksimum w środku), co jest typowe dla fragmentu, gdzie krzywizna nie jest stała lub obejmuje element przejściowy.
- "10, 15, 20, 25, 30" wskazuje na systematyczny wzrost krzywizny (zmniejszanie promienia), więc nie jest to łuk regularny o stałym promieniu.
- "30, 25, 20, 15, 10" analogicznie pokazuje systematyczny spadek krzywizny, czyli również brak stałości krzywizny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "regularny łuk kołowy", szukaj odpowiedzi, w której wielkość związana z krzywizną jest stała (lub możliwie najbardziej wyrównana), a nie rosnąca/malejąca.
