W specyfikacjach mierników cyfrowych błąd (dokładność) dla danego zakresu bywa podawany jako suma dwóch składników: procentu wskazania oraz składnika stałego. Oznacza to, że graniczny błąd bezwzględny oblicza się przez dodanie:
- części zależnej od wyniku (np. 0,5% z odczytu),
- części niezależnej od wyniku (np. 0,2 w jednostkach zakresu).
Dla odczytu 100,0 mA składnik procentowy wynosi:
0,5% · 100,0 mA = 0,005 · 100,0 mA = 0,5 mA.
Następnie dodaje się składnik stały. W tym zadaniu zapis ±(0,5% + 0,2) jest interpretowany jako ±(0,5% wskazania + 0,2 mA) na zakresie 200 mA, więc:
błąd bezwzględny = 0,5 mA + 0,2 mA = ±0,7 mA.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- ±1,0 mA – zwykle wynika z błędnego przyjęcia innej wartości składnika stałego albo zaokrągleń "na zapas" bez podstawy w danych.
- ±1,2 mA – to typowy skutek pomylenia podstawy procentu (np. liczenia od 200 mA zamiast od 100,0 mA) oraz jednoczesnego dodania składnika stałego.
- ±0,5 mA – to wynik pominięcia składnika stałego "0,2" i uwzględnienia tylko części procentowej.
W praktyce warto zawsze zapisać wynik jako: 100,0 mA ± 0,7 mA i pamiętać, że specyfikacja dokładności dotyczy konkretnego zakresu i warunków pracy miernika opisanych w instrukcji.
