Całkowite tłumienie światłowodowego toru transmisyjnego rozumie się jako łączną stratę mocy optycznej pomiędzy początkiem a końcem toru (włókno + spawy + złącza + inne elementy bierne), mierzoną w sposób porównywalny "od końca do końca". W praktyce najsilniej kojarzy się to z pomiarami transmisyjnymi, bo bazują one na porównaniu mocy podanej do toru i mocy odebranej po jego przejściu.
- Metoda wtrąceniowa, nazywana transmisyjną jest właściwa do wyznaczenia tłumienia całkowitego: mierzy się moc na wejściu i na wyjściu toru oraz oblicza różnicę w dB.
- Metoda dwupunktowa, nazywana odcięcia (cut-back) jest klasycznym podejściem referencyjnym do oceny strat włókna (i w wariantach laboratoryjnych/odbiorczych) poprzez porównanie pomiaru dla długiego i skróconego odcinka, co umożliwia kontrolę wpływu sprzęgania i źródła.
- Metoda reflektometryczna 2PA odnosi się do sposobu wyznaczania parametrów na śladzie reflektometrycznym (analiza punktów na przebiegu), co w określonych zastosowaniach służy do szacowania strat/zdarzeń na odcinku.
Odpowiedź "reflektometryczną LSA" jest właściwa jako ta, którą nie wykonuje się pomiaru całkowitego tłumienia toru. LSA (least squares approximation) jest metodą aproksymacji/obróbki danych reflektometrycznych, typowo używaną do wyznaczania tłumienności odcinka na podstawie nachylenia fragmentu śladu, a nie do bezpośredniego, porównywalnego pomiaru end-to-end całego toru w sensie pomiaru mocy na wejściu i wyjściu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ opisują metody, które właśnie są stosowane do oceny strat toru (transmisyjna) lub stanowią uznane podejścia pomiarowe w metrologii światłowodowej (odcięcia) bądź odnoszą się do reflektometrycznej analizy w innym ujęciu niż LSA.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "całkowite tłumienie toru", myśl przede wszystkim o pomiarze transmisyjnym (moc wejściowa vs. wyjściowa). Reflektometr jest przede wszystkim narzędziem diagnostycznym zdarzeń i rozkładu strat wzdłuż włókna, a nie klasycznym pomiarem end-to-end.
