Pomiar impedancji/immittancji akustycznej dotyczy przede wszystkim mechaniki ucha środkowego: ruchomości błony bębenkowej i łańcucha kosteczek oraz wpływu ciśnienia w przewodzie słuchowym zewnętrznym na tę ruchomość. Badaniem, które standardowo wykorzystuje zmianę ciśnienia i rejestruje odpowiedź układu ucha środkowego (np. w postaci tympanogramu), jest tympanometria. Dlatego odpowiedź "tympanometrycznego" odpowiada badaniu, w którym ocenia się własności impedancyjne/admitancyjne.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych aspektów drogi słuchowej:
- "audiometria tonalna" to badanie behawioralne progów słyszenia dla tonów o różnych częstotliwościach; mierzy czułość słuchu, ale nie jest bezpośrednim pomiarem mechaniki ucha środkowego.
- "otoemisje akustyczne" oceniają czynność ślimaka (głównie komórek rzęsatych zewnętrznych) na podstawie emisji dźwięków rejestrowanych w przewodzie słuchowym; nie jest to pomiar impedancji ucha środkowego, choć stan ucha środkowego może pośrednio wpływać na rejestrację OAE.
- "potencjały wywołane" (np. odpowiedzi pnia mózgu) badają przewodzenie i przetwarzanie bodźca w drodze słuchowej, rejestrując sygnały elektryczne; nie służą do oceny impedancji akustycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się ucho środkowe oraz pojęcia typu impedancja, podatność, ciśnienie, najczęściej chodzi o badania immittancyjne, a w praktyce o tympanometrię.
