W dokumentacji geodezyjnej bardzo często spotyka się zestawienie współrzędnych punktów w postaci trzech wartości: X, Y oraz Z. W takim zapisie X i Y opisują położenie punktu na płaszczyźnie (czyli sytuację w planie), natomiast Z jest składową wysokościową, czyli rzędną punktu.
Wartość Z=110 przy punkcie numer 2 należy więc interpretować jako informację o wysokości punktu w przyjętym układzie odniesienia wysokości. W zadaniach egzaminacyjnych i typowych tabelach współrzędnych przyjmuje się, że jest to wysokość odnoszona do poziomu morza (a dokładniej: do obowiązującego układu wysokościowego), co odpowiada odpowiedzi: "Wysokość punktu nad poziomem morza".
- Odpowiedź "Wysokość punktu nad poziomem gruntu" jest niepoprawna, ponieważ "poziom gruntu" nie stanowi standardowego, jednoznacznego poziomu odniesienia w zapisie współrzędnych. Poziom terenu może się lokalnie zmieniać i nie jest stałą bazą do definiowania rzędnych w dokumentacji.
- Odpowiedź "Głębokość punktu poniżej poziomu morza" jest błędna, bo sama litera Z nie oznacza "głębokości"; w geodezji Z to współrzędna wysokościowa. Głębokość poniżej poziomu morza mogłaby wystąpić tylko w szczególnych przypadkach i byłaby interpretowana jako wysokość ujemna, a nie domyślnie "głębokość".
- Odpowiedź "Głębokość punktu poniżej poziomu gruntu" również jest błędna z tego samego powodu: tabela współrzędnych opisuje położenie punktu w układzie odniesienia, a nie zależność od lokalnej powierzchni terenu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli widzisz tabelę z kolumnami X, Y, Z bez dodatkowych opisów, najbezpieczniejsza interpretacja w geodezji to: X/Y = współrzędne sytuacyjne, Z = rzędna (wysokość punktu) w przyjętym układzie wysokościowym.
