Planowanie programu wycieczki dla grupy powinno opierać się na zidentyfikowanych potrzebach i preferencjach klientów. W zadaniu podano je w formie tabeli z liczbą osób zainteresowanych poszczególnymi aktywnościami. Najbardziej racjonalnym działaniem jest uwzględnienie w programie przede wszystkim tych elementów, które uzyskały najwięcej wskazań, ponieważ zwiększa to szansę na satysfakcję większości uczestników.
Z tabeli wynika, że:
- zwiedzanie zabytków: 10 osób,
- wizyta w muzeach: 8 osób,
- zakupy (shopping): 5 osób,
- wizyta w parku rozrywki: 3 osoby.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Zwiedzanie zabytków i wizyta w muzeach." – to dwa najczęściej wybierane elementy, które powinny stać się trzonem programu (np. główne punkty zwiedzania, bloki tematyczne dnia).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wizyta w parku rozrywki." – ma najmniej wskazań (3), więc nie jest priorytetem całej grupy. Może być dodatkiem opcjonalnym, ale nie wynika jako główny element z danych.
- "Wizyta w centrum handlowym." – odpowiada kategorii zakupów, ale w tabeli zakupy mają 5 wskazań, czyli mniej niż zabytki i muzea. Z samej tabeli nie wynika, że to powinien być podstawowy element programu.
- "Wszystkie powyższe." – sugeruje równorzędne traktowanie wszystkich propozycji, co jest sprzeczne z celem analizy preferencji (priorytetyzacja). Dane pokazują wyraźną hierarchię zainteresowań.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z tabelą najpierw porównaj wartości liczbowe, a dopiero potem dopasuj odpowiedź. Unikniesz wyboru opcji "brzmiącej atrakcyjnie", ale niepopartej danymi.
