W skałach o dużej twardości kluczowe jest to, czy dana metoda potrafi efektywnie urabiać zwięzły, wytrzymały górotwór i zapewnić akceptowalny postęp robót. Odpowiedź "Drążenie strzałowe" jest uznawana za właściwą, ponieważ w praktyce górnictwa podziemnego roboty strzałowe są typowym i skutecznym sposobem wykonywania wyrobisk w skałach twardych: wierci się otwory strzałowe, umieszcza ładunki materiału wybuchowego i wykonuje odstrzał, uzyskując rozkruszenie skały na urobek możliwy do załadunku i odstawy.
"Drążenie mechaniczne" może być realizowane różnymi maszynami, ale w bardzo twardych skałach często pojawiają się ograniczenia związane m.in. ze zużyciem narzędzi urabiających, spadkiem postępu lub wzrostem kosztów utrzymania. Dlatego nie zawsze jest to rozwiązanie najbardziej efektywne właśnie przy dużej twardości.
"Drążenie hydrauliczne" (strumieniem wody pod wysokim ciśnieniem) ma zastosowania specjalne, lecz w typowych warunkach drążenia wyrobisk w twardych skałach jest mniej uniwersalne i zwykle nie stanowi podstawowej technologii wykonania chodników.
"Drążenie termiczne" (nagrzewanie i szybkie chłodzenie) również jest metodą niszową: wymaga specyficznych warunków i aparatury, a w praktyce kopalń podziemnych rzadko konkuruje z klasycznym cyklem wiercenia i strzelania.
Na egzaminie warto pamiętać, że przy skałach twardych często wybiera się metody, które gwarantują skuteczne rozkruszenie górotworu i przewidywalny cykl robót, a klasyczne roboty strzałowe są tu rozwiązaniem bardzo częstym. Jednocześnie dobrze jest rozumieć, że pojęcie "efektywności" zależy od przyjętego kryterium (czas, koszt, organizacja, bezpieczeństwo), więc w praktyce doprecyzowanie kryterium ma znaczenie.
