W typowej klasyfikacji potrzeb człowieka stosowanej w edukacji opiekuńczej i psychologii (często omawianej jako hierarchia potrzeb) potrzeby fizjologiczne obejmują te, które wynikają bezpośrednio z funkcjonowania organizmu i są warunkiem utrzymania zdrowia oraz życia. Do tej grupy zalicza się m.in. sen, odpoczynek, odżywianie, oddychanie, wydalanie oraz aktywność ruchową rozumianą jako potrzeba poruszania się i zmiany pozycji ciała.
Odpowiedź "fizjologicznych." jest poprawna, ponieważ potrzeba ruchu ma wymiar biologiczny: wspiera wydolność krążeniowo-oddechową, pracę mięśni i stawów, a u osób starszych lub przewlekle chorych jest kluczowa w zapobieganiu następstwom unieruchomienia (osłabieniu, przykurczom, odleżynom). W praktyce opiekunki środowiskowej przekłada się to na organizowanie bezpiecznych spacerów, ćwiczeń, zachęcanie do wstawania, a także na regularną zmianę pozycji, jeśli podopieczny ma ograniczoną mobilność.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "przynależności." – dotyczy relacji społecznych, akceptacji i bycia częścią grupy. Ruch może sprzyjać kontaktom (np. wyjście na spacer), ale nie stanowi istoty tej kategorii.
- "samorealizacji." – odnosi się do rozwoju, realizowania celów i potencjału. Aktywność fizyczna może być elementem samorealizacji (np. hobby sportowe), jednak w ujęciu podstawowych potrzeb "ruch" jako konieczność biologiczna klasyfikuje się niżej.
- "bezpieczeństwa." – obejmuje stabilizację, ochronę przed zagrożeniami, przewidywalność. Ruch wpływa na bezpieczeństwo (np. trening równowagi zmniejsza ryzyko upadku), ale to nadal skutek uboczny, a nie właściwa kategoria potrzeby ruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się potrzeby relacyjne i rozwojowe, a pytanie dotyczy funkcji ciała (np. sen, jedzenie, ruch), najczęściej chodzi o potrzeby fizjologiczne.
