KWALIFIKACJA BUD11 - PAŹDZIERNIK 2013 (test 2)

PYTANIE NR 34.
Powierzchnia okładziny z płytek mozaikowych, wykonana na ścianie w kuchni, przedstawiona na rysunku, wynosi
Ilustracja przedstawia rysunek techniczny ściany kuchennej z okładziną z płytek mozaikowych.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię okładziny wyznacza się na podstawie wymiarów z rysunku, rozbijając kształt na proste figury (np. prostokąty), obliczając pola części i sumując je. Kluczowe jest poprawne przeliczenie jednostek do m2 oraz nieuwzględnienie tylko tych fragmentów, które faktycznie są okładziną.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć powierzchnię okładziny z płytek mozaikowych na ścianie, należy wykonać obmiar pola na podstawie rysunku. Najczęściej powierzchnia pokazana na rysunku ma kształt złożony (np. prostokąt z wnęką, pasy okładziny wokół blatu, fragmenty nad zabudową).

Metoda postępowania:

  • Krok 1: Odczytaj wszystkie wymiary potrzebne do obliczenia pól (szerokości, wysokości, ewentualne wymiary wycięć).
  • Krok 2: Podziel powierzchnię na proste figury, które łatwo policzyć (zwykle prostokąty). Jeśli są wycięcia (np. okno, wnęka), potraktuj je jako pole do odjęcia.
  • Krok 3: Oblicz pola poszczególnych części: dla prostokąta P = a · b. Zsumuj pola części składających się na okładzinę i odejmij pola wycięć.
  • Krok 4: Dopilnuj jednostek. Jeśli wymiary są w cm, przelicz je na metry przed mnożeniem albo przelicz wynik na m2 (1 m = 100 cm, więc 1 m2 = 10 000 cm2).
  • Krok 5: Porównaj wynik z odpowiedziami i wybierz wartość zgodną z obliczeniami.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź 2,80 m2?
Jest to wynik sumy pól wszystkich fragmentów okładziny wskazanych na rysunku (po odjęciu ewentualnych wycięć), po przeliczeniu do m2. Taki wynik jest typowy dla niewielkiej okładziny ściennej w kuchni (np. pas nad blatem lub fragment ściany roboczej).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 1,30 m2 – zwykle wynika z pominięcia jednego z fragmentów powierzchni albo z błędnej zamiany jednostek (np. przeliczenie tylko jednej długości na metry).
  • 3,40 m2 – często pojawia się, gdy nie odjęto pola wycięcia/wnęki lub dodano element, który nie jest okładziną.
  • 3,80 m2 – to typowy skutek podwójnego doliczenia jednego prostokąta albo błędu w odczycie wymiaru (np. zamiana wysokości z szerokością lub przesunięcie przecinka).

Wskazówka egzaminacyjna: Zanim wybierzesz odpowiedź, sprawdź "kontrolnie" rząd wielkości: policz przybliżone pole na metrach (np. 2 m × 1,5 m ≈ 3 m2). Jeśli wynik jest znacznie mniejszy lub większy, najpierw wróć do jednostek i wycięć.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Podziel kształt okładziny na proste figury (najczęściej prostokąty), policz pole każdej części i zsumuj. Jeśli na rysunku są wycięcia (wnęka, otwór), policz ich pole i odejmij. Na końcu dopilnuj przeliczenia jednostek do m2.
Bo pole zależy od dwóch wymiarów. Nawet jeśli długości są w cm, wynik będzie w cm2, a nie w m2. Ponieważ 1 m2 = 10 000 cm2, brak przeliczenia daje wynik zły o rząd wielkości.
Traktuj wycięcie jako pole "do odjęcia". Najpierw policz pole większego prostokąta obejmującego całość, potem policz pole wnęki/otworu i odejmij. To ogranicza ryzyko pominięcia fragmentu i upraszcza rachunki.
Najczęściej są to prostokąty i kwadraty, bo okładziny układa się na prostych odcinkach ścian. Gdy kształt jest złożony, rozbija się go na kilka prostokątów. Rzadziej pojawiają się trójkąty (np. pod skosem), wtedy liczy się je osobno.
W typowych zadaniach egzaminacyjnych liczy się powierzchnię okładaną w m2, bez doliczania "na fugi". Zużycie fugi i kleju dobiera się później z kart technicznych producenta na 1 m2, ale pole bazowe to pole ściany pokrytej okładziną.
Stosuj system: ponumeruj części (1, 2, 3…), obok zapisz ich wymiary i pole, a na końcu zrób sumę kontrolną. Dobrą praktyką jest też policzenie "na dwa sposoby" (suma prostokątów vs. duży prostokąt minus wycięcia).
Sprawdź rząd wielkości: okładzina ścienna w kuchni ma zwykle kilka m2. Jeśli wychodzi np. 0,028 m2 albo 280 m2, to prawie na pewno błąd przeliczeń. Najczęściej ktoś potraktował cm jak metry albo nie przeliczył cm2 na m2.
Odejmuje się ją wtedy, gdy rysunek wyraźnie pokazuje, że w tym miejscu okładziny nie ma (otwór, wnęka). Jeśli okładzina jest prowadzona "wokół" elementu, liczysz tylko rzeczywiście okładane fragmenty ściany, bez powierzchni pustej.
Zwykle wybiera się odpowiedź dokładnie taką, jak w wariantach (np. do dwóch miejsc po przecinku). W obmiarach praktycznych spotyka się zaokrąglenia do 0,01 m2 albo 0,1 m2, ale na teście kluczowe jest dopasowanie do podanych opcji i konsekwentne przeliczenia.
Ćwicz serię zadań z rysunkami: liczenie pól prostokątów, odejmowanie wycięć i konwersję jednostek. Warto robić notatki ze schematem liczenia i typowymi pułapkami (1 m2 = 10 000 cm2). To najszybciej poprawia wyniki.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Powierzchnię okładziny wyznacza się na podstawie wymiarów z rysunku, rozbijając kształt na proste figury (np. prostokąty), obliczając pola części i sumując je."

Materiały:

  • Podręczniki/zeszyty ćwiczeń z obmiaru robót budowlanych (dział: okładziny i wykładziny)
  • Materiały szkolne z matematyki: pola figur płaskich i zamiana jednostek
  • Instrukcje producentów klejów i fug (zużycie na 1 m<sup>2</sup>)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego