KWALIFIKACJA BUD11 - STYCZEŃ 2018 (test 3)

PYTANIE NR 7.
Powierzchnia pomalowanego na kolor żółty fragmentu ściany pokazanego na rysunku wynosi
Ilustracja przedstawia fragment ściany pomalowanej na żółto z centralnie umieszczonym zielonym kwadratem.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię żółtego fragmentu wyznacza się, odczytując wymiary z rysunku i dzieląc kształt na proste figury (np. prostokąty/trójkąty), a następnie sumując ich pola i odejmując ewentualne wycięcia. Wynik końcowy należy podać w m2.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach tego typu kluczowe jest poprawne wykonanie obmiaru powierzchni na podstawie rysunku. Najczęściej fragment ściany ma kształt, który można rozłożyć na kilka prostych figur płaskich.

Metoda postępowania:

  • Krok 1: Odczytaj wymiary wszystkich odcinków ograniczających pomalowany na żółto fragment. Upewnij się, w jakich jednostkach podano długości (np. m lub cm).
  • Krok 2: Zamień jednostki na metry, jeżeli na rysunku występują centymetry lub milimetry. To ważne, bo wynik ma być w m2.
  • Krok 3: Podziel kształt na proste figury, których pola łatwo policzyć (prostokąty, trójkąty, ewentualnie trapezy). W praktyce pomaga dorysowanie linii pomocniczych prostopadłych/równoległych do krawędzi.
  • Krok 4: Oblicz pola części właściwymi wzorami, np. prostokąt: a·b, trójkąt: (a·h)/2, trapez: ((a+b)·h)/2.
  • Krok 5: Zsumuj i odejmij pola: dodaj fragmenty należące do obszaru żółtego i odejmij te, które są "wycięciami" (np. wnęka, skos, otwór), o ile rysunek wskazuje, że nie są malowane na żółto.
  • Krok 6: Sprawdź sens wyniku: czy liczba m2 jest realistyczna względem gabarytów ściany (kontrola logiczna chroni przed błędnym przecinkiem i pomyłkami w jednostkach).

Dlaczego poprawna jest odpowiedź 7,46 m2? Oznacza to, że po poprawnym odczytaniu wymiarów i wykonaniu działań na polach części składowych otrzymuje się właśnie tę wartość.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartości takie jak 7,30 m2, 8,10 m2 lub 8,74 m2 typowo wynikają z jednego z częstych błędów: pominięcia jednego fragmentu przy sumowaniu, nieodjęcia "wycięcia", użycia złego wzoru (np. brak dzielenia przez 2 dla trójkąta) albo błędnego przeliczenia cm na m. Na egzaminie opłaca się wykonać szybkie sprawdzenie: obliczyć pole "prostokąta ograniczającego" i upewnić się, że wynik nie przekracza tej wartości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpewniej: podziel kształt na proste figury (prostokąty, trójkąty, trapezy), policz ich pola i zsumuj. Jeśli są wycięcia lub wnęki nieobjęte kolorem, odejmij je. Na końcu sprawdź jednostki i zapisz wynik w m2.
Wykonaj podział pomocniczy: dorysuj linie prostopadłe lub równoległe do krawędzi, aby uzyskać prostokąty i trójkąty. To standardowa technika obmiaru w budownictwie. Unikaj zgadywania "na oko" i zawsze opieraj się na wymiarach z rysunku.
Bo wymiary na rysunkach bywają w cm lub mm, a wynik ma być w m2. Wystarczy pominąć przeliczenie (np. 250 cm = 2,5 m), by otrzymać wynik zbyt duży lub zbyt mały. Dobra praktyka: przelicz wszystkie długości na metry przed liczeniem pól.
Najczęściej wystarczy: prostokąt (a·b), trójkąt ((a·h)/2) oraz czasem trapez (((a+b)·h)/2). W obmiarach robót wykończeniowych zwykle sprowadza się kształt do kombinacji tych figur, aby nie komplikować rachunków.
To zależy od tego, co dokładnie oznacza kolor na rysunku. Jeśli żółty obszar nie obejmuje otworu (okna/drzwi), to jego pole należy odjąć. Jeśli rysunek pokazuje żółty fragment jako powierzchnię "pełną", bez otworów, wtedy liczysz tylko ten zaznaczony obszar.
Zrób kontrolę: oblicz pole prostokąta, który "obejmuje" cały żółty fragment (maksymalne możliwe pole). Wynik żółtej powierzchni musi być mniejszy lub równy temu polu. Jeśli jest większy, to najczęściej zawiodły jednostki albo wzór (np. brak dzielenia przez 2).
Najczęstsze to: zły przecinek w liczbach dziesiętnych, pomyłka w dodawaniu/odejmowaniu pól kilku części oraz użycie złego wzoru (np. trójkąt policzony jak prostokąt). Pomaga zapisywanie działań etapami i podpisywanie jednostek przy każdym wyniku cząstkowym.
Gdy masz skos lub ukośną krawędź (np. fragment nad schodami, pod sufitem skośnym, przy wnęce). Wtedy podział na prostokąty wprowadza "nadmiar", który trzeba byłoby odjąć, a trójkąt daje bezpośrednie dopasowanie do kształtu i ogranicza liczbę obliczeń.
Najpierw liczysz metraż w m2, potem korzystasz z wydajności farby z karty technicznej (np. m2/l na warstwę) i liczby warstw. W praktyce dodaje się też zapas na chłonność podłoża i straty. Na egzaminie zwykle sprawdza się sam obmiar, czyli pole.
Rób szkic podziału na figury, zapisuj jednostki przy każdym etapie i wykonuj kontrolę "czy wynik jest realny". Jeśli odpowiedzi są blisko siebie, decydują drobne elementy: pominięty mały prostokąt, źle odjęta wnęka albo błędnie policzony trójkąt. Licz spokojnie, etapami.
info

Statystycznie 45% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Powierzchnię żółtego fragmentu wyznacza się, odczytując wymiary z rysunku i dzieląc kształt na proste figury (np. prostokąty/trójkąty), a następnie sumując ich pola i odejmując ewentualne wycięcia."

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Pole powierzchni" (wzory i podstawowe pojęcia) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pole_powierzchni - dostęp 2026-03-01
  • Wikipedia (PL): "Pole trójkąta" (wzór i interpretacja wysokości) https://pl.wikipedia.org/wiki/Pole_tr%C3%B3jk%C4%85ta - dostęp 2026-03-01
  • Wikipedia (PL): "Trapez" (pole trapezu i elementy) https://pl.wikipedia.org/wiki/Trapez - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Podręczniki/zeszyty ćwiczeń z geometrii (pola figur płaskich) dla poziomu szkoły branżowej
  • Materiały szkolne z kosztorysowania/obmiarów robót malarskich (metraż ścian)
  • Ćwiczenia z czytania rysunku budowlanego i wykonywania obmiarów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego