Określenie "poziom finansowania działalności jednostki gospodarczej przez źródła zewnętrzne" odnosi się do tego, w jakim stopniu firma korzysta z kapitałów obcych, czyli przede wszystkim z zobowiązań (np. kredytów, pożyczek, zobowiązań wobec dostawców). Do oceny takiego udziału służą wskaźniki zadłużenia, bo ich istotą jest pokazanie relacji zobowiązań do majątku (aktywów) lub do kapitałów ogółem.
Odpowiedź "zadłużenia" jest więc poprawna, ponieważ dokładnie mierzy udział finansowania zewnętrznego w strukturze finansowania jednostki. W praktyce analiza zadłużenia pomaga ocenić ryzyko finansowe: im większy udział kapitału obcego, tym większa wrażliwość na wzrost kosztów finansowania i konieczność terminowej obsługi zobowiązań.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych grup wskaźników:
- "płynności" – wskaźniki płynności opisują zdolność do regulowania zobowiązań krótkoterminowych w terminie, czyli bezpieczeństwo bieżących rozliczeń, a nie sam udział finansowania zewnętrznego.
- "obrotowości" – wskaźniki obrotowości (sprawności działania) mierzą szybkość obrotu składników majątku, np. zapasów czy należności, i efektywność wykorzystania aktywów, a nie strukturę źródeł finansowania.
- "zyskowności" – wskaźniki zyskowności/rentowności opisują relację zysku do sprzedaży, aktywów lub kapitału, czyli efekty ekonomiczne działalności, a nie udział zobowiązań w finansowaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "kapitał obcy", "zobowiązania", "źródła zewnętrzne", "struktura finansowania" – niemal zawsze właściwą grupą są wskaźniki zadłużenia. Gdy mowa o "zdolności do spłaty w krótkim terminie" – wtedy chodzi o płynność, a nie o zadłużenie.
