W systemie ubezpieczeń społecznych ważne jest rozróżnienie dwóch czynności: kto finansuje składkę (czyli ponosi ekonomiczny koszt) oraz kto ją opłaca (czyli technicznie przekazuje ją do ZUS jako płatnik). W relacji pracownik–pracodawca płatnikiem bywa pracodawca, ale nie oznacza to automatycznie, że finansuje wszystkie składki.
Odpowiedź "wypadkowe" jest właściwa, ponieważ składka na ubezpieczenie wypadkowe stanowi koszt pracodawcy i jest przez niego finansowana w całości. To typowe pytanie egzaminacyjne sprawdzające, czy zdający zna wyjątek od schematu "część po stronie pracownika, część po stronie pracodawcy".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "emerytalne" – w praktyce zatrudnienia składka emerytalna jest kojarzona z potrąceniami z wynagrodzenia oraz udziałem pracodawcy, więc nie jest "w całości" finansowana przez pracodawcę.
- "rentowe" – analogicznie jak wyżej, występuje podział finansowania, więc stwierdzenie o pełnym finansowaniu przez pracodawcę jest mylące.
- "chorobowe" – często bywa utożsamiane z ryzykiem pracownika, dlatego typowym błędem jest przypisanie jej pracodawcy; w realnych rozliczeniach nie jest to składka finansowana w całości przez pracodawcę.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się zwrot "finansują w całości z własnych środków", zwróć uwagę, czy chodzi o składkę "pracodawcy" (koszt zatrudnienia), a nie o składkę współdzieloną lub potrącaną z wynagrodzenia. Najpierw ustal rodzaj ubezpieczenia, dopiero potem stronę finansującą.
