Podczas realizacji recepty osoba pracująca w aptece nie może dowolnie "naprawiać" recepty. Przepisy rozróżniają dwie sytuacje:
- poprawienie – gdy dana informacja już jest na recepcie, ale została wpisana błędnie lub nieczytelnie,
- dopisanie/uzupełnienie – gdy jakiejś informacji na recepcie brakuje.
Prawidłowa odpowiedź: "Kod uprawnień pacjenta."
Farmaceuta może dopisać (uzupełnić) wybrane kody uprawnień dodatkowych pacjenta, ale tylko po sprawdzeniu dokumentu potwierdzającego to uprawnienie oraz z imiennym potwierdzeniem dopisku. Jest to typowy przykład legalnego uzupełnienia brakującej informacji, która wpływa na sposób realizacji (np. refundację), ale nie zmienia ordynacji lekarskiej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "PESEL pacjenta." – numer PESEL może być poprawiony, jeśli został wpisany błędnie albo jest nieczytelny, ale nie wolno go dopisać, gdy w ogóle go nie ma. To właśnie różnica między "poprawić" a "dopisać".
- "Dawkowanie." – dawkowanie jest elementem ordynacji lekarskiej. Dopisywanie lub zmienianie dawkowania przez aptekę prowadziłoby do zmiany decyzji terapeutycznej, co jest niedopuszczalne w ramach realizacji recepty.
- "Ilość leku." – podobnie jak dawkowanie, ilość (wielkość ordynacji) jest elementem decyzji osoby wystawiającej receptę. Apteka nie może dopisywać brakującej ilości ani jej modyfikować "na podstawie domysłu", bo zmieniałoby to zakres przepisanego produktu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pytania pojawia się słowo "dopisać", sprawdź, czy chodzi o brakującą informację. W praktyce dopisać można tylko to, na co przepisy wyraźnie pozwalają; w pozostałych przypadkach receptę trzeba wyjaśnić (np. kontakt z osobą wystawiającą) albo odmówić realizacji w części wymagającej niedozwolonej zmiany.
