Skala podatkowa (dla wskazanego roku) jest progresywna: po przekroczeniu progu podatnik nie płaci wyższej stawki od całego dochodu, lecz tylko od części ponad próg. Dlatego w pierwszej kolejności trzeba sprawdzić, w którym progu mieści się podstawa obliczenia podatku.
Dla dochodu 120 000 zł próg 85 528 zł jest przekroczony, więc stosuje się wzór z drugiego progu: 14 839,02 zł + 32% nadwyżki ponad 85 528 zł. Kwota 14 839,02 zł to podatek "narosły" dla całej kwoty z pierwszego progu, wyliczony jako 85 528 × 18% − 556,02.
Kroki obliczeń:
- Oblicz nadwyżkę: 120 000 − 85 528 = 34 472 zł.
- Oblicz podatek od nadwyżki: 34 472 × 0,32 = 11 031,04 zł.
- Dodaj kwotę stałą: 14 839,02 + 11 031,04 = 25 870,06 zł.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wynik 11 031,04 zł to tylko 32% od nadwyżki. To etap pośredni, a nie podatek całkowity.
- Wynik 38 400,00 zł odpowiada zastosowaniu 32% do całych 120 000 zł, czyli błędnemu założeniu, że po wejściu w drugi próg całość dochodu jest opodatkowana 32%.
- Wynik 42 207,98 zł nie wynika ze wzorów skali podanej w tabeli; zwykle takie wartości pojawiają się przy mieszaniu stawek/odliczeń lub przy błędnym dodaniu elementów, które nie należą do pozycji "podatek obliczony".
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: drugi próg = kwota stała + procent od nadwyżki. To najskuteczniej chroni przed pominięciem 14 839,02 zł albo opodatkowaniem całej podstawy 32%.
