KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 39.
Przedsiębiorstwo zatrudnia 3 osoby. Na postawie informacji zawartych w tabeli oblicz łączną kwotę składki na Fundusz Pracy, jaką płatnik składek ma obowiązek naliczyć od wynagrodzeń zatrudnionych.
Ilustracja przedstawia tabelę z informacjami dotyczącymi trzech pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwie.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Składkę na Fundusz Pracy liczy się jako określony procent właściwej podstawy wymiaru dla każdej osoby, a następnie sumuje kwoty cząstkowe.
Na podstawie danych z tabeli oblicza się składkę dla 3 pracowników i dodaje je do siebie. Otrzymana łączna kwota wynosi 51,45 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W tym typie zadania kluczowe jest poprawne odczytanie z tabeli podstawy, od której nalicza się składkę na Fundusz Pracy, oraz zastosowanie właściwej stawki procentowej. Następnie wykonuje się te same działania dla każdej z 3 osób i sumuje wyniki.

Poprawna metoda postępowania:

  • dla każdego pracownika ustalić kwotę, od której należy naliczyć FP (zgodnie z informacją w tabeli),
  • obliczyć składkę jako iloczyn: podstawa × stawka,
  • zastosować zasady zaokrąglania w złotych (ważne, aby robić to konsekwentnie),
  • zsumować trzy obliczone składki i otrzymać łączną kwotę obciążenia płatnika.

Wynik 51,45 zł jest prawidłowy, ponieważ odpowiada poprawnemu naliczeniu składek dla wszystkich trzech osób i ich zsumowaniu zgodnie z danymi z tabeli.

Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe? Zwykle wynikają z typowych błędów rachunkowych i interpretacyjnych:

  • 75,95 zł może wynikać z użycia zbyt wysokiej podstawy (np. wzięcia kwoty brutto zamiast właściwej podstawy z tabeli) albo z pomylenia stawki.
  • 58,80 zł często pojawia się, gdy pomyli się sposób zaokrągleń lub błędnie uwzględni tylko część danych (np. nieprawidłowa kwota dla jednego pracownika).
  • 134,75 zł jest typowe dla sytuacji, gdy składkę nalicza się "podwójnie" (np. od niewłaściwych sum) albo myli się ją z innymi obciążeniami, które mają inne stawki i zasady.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniach warto zrobić szybki przegląd logiczny: czy uwzględniono 3 osoby, czy użyto danych dokładnie z tabeli oraz czy każdy krok (mnożenie i suma) został wykonany tylko raz.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Składka na Fundusz Pracy to obowiązkowe obciążenie powiązane z zatrudnianiem pracowników. Co do zasady opłaca ją płatnik składek (pracodawca), a jej wysokość zależy od podstawy wymiaru wskazanej w dokumentacji płacowej i od obowiązującej stawki.
Najpierw liczysz składkę osobno dla każdej osoby: podstawa × stawka. Potem dodajesz kwoty cząstkowe dla wszystkich pracowników. Na końcu sprawdzasz zaokrąglenia (ważne, by stosować je konsekwentnie dla każdej pozycji lub zgodnie z przyjętą metodą).
Jako podstawę przyjmujesz dokładnie tę wartość, którą tabela opisuje jako właściwą do naliczenia FP (a nie zawsze pełne wynagrodzenie brutto). W zadaniach egzaminacyjnych tabela zwykle rozróżnia składniki wynagrodzenia i wskazuje, co jest podstawą dla danego obciążenia.
Bo obok FP występują inne składki i fundusze o podobnym schemacie liczenia, ale innych stawkach i wyjątkach. Dodatkowo błąd może wynikać z nieuwagi: pominięcia jednej osoby, złego odczytu kolumny w tabeli lub zaokrąglenia na innym etapie niż w kluczu.
Nie zawsze. W praktyce istnieją sytuacje, gdy obowiązek FP nie występuje (zależnie od rodzaju ubezpieczenia, podstawy, wieku lub innych warunków). Na egzaminie informacja o tym zwykle jest podana w danych (np. w tabeli) albo wynika z opisu zadania.
Wykonaj kontrolę w trzech krokach: 1) upewnij się, że uwzględniłeś 3 osoby, 2) sprawdź, czy każdą składkę liczysz z właściwej podstawy z tabeli, 3) przelicz sumę jeszcze raz (np. inną metodą w kalkulatorze), aby wyłapać błąd dodawania.
Najczęściej: zaokrąglanie dopiero po zsumowaniu wszystkich składek zamiast na poziomie pojedynczych osób (albo odwrotnie), mieszanie zasad zaokrągleń między pozycjami oraz przepisywanie kwot bez groszy lub z przesunięciem przecinka. Pomaga zapis działań w kolumnach.
To zależy od przyjętej metody w zadaniu. Najbezpieczniej jest policzyć składkę osobno dla każdego pracownika (podstawa × stawka), a dopiero potem sumować składki. Tak minimalizujesz ryzyko, że pomylisz osoby lub zastosujesz niekonsekwentne zaokrąglenia.
Typowy sygnał to wynik "za wysoki" lub "za niski" w porównaniu do skali podstaw. Jeśli kwoty różnią się znacząco, wróć do danych: czy stawka dotyczy FP, czy innej składki? W zadaniu egzaminacyjnym stawka bywa podana w tabeli lub w opisie.
Ćwicz schemat: odczyt danych → wybór podstawy → zastosowanie stawki → zaokrąglenie → suma. Rób zadania na 2–4 pracowników, bo tam najczęściej pojawiają się błędy z pominięciem osoby. Dodatkowo ucz się odróżniać podstawy dla różnych składek.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Otrzymana łączna kwota wynosi 51,45 zł."

Źródła:

  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) – strona informacyjna o składkach na Fundusz Pracy (FP) i zasadach opłacania, https://www.zus.pl/ - sekcja tematyczna: Składki / Fundusz Pracy (dostęp: 2026-03-02)
  • ZUS – "Wskaźniki i stawki" (zestawienie stawek składek na ubezpieczenia i fundusze), https://www.zus.pl/baza-wiedzy/skladki-wskazniki-odsetki/wskazniki (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Oficjalne poradniki ZUS dotyczące składek na Fundusz Pracy (stawka, zasady naliczania, wyłączenia)
  • Podręczniki do kadr i płac (rozdziały: składki na fundusze, lista płac)
  • Zadania rachunkowe z listy płac i składek (arkusze ćwiczeń dla technika ekonomisty)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego