Najlepiej uczyć się "par" czynnik–skutek (np. krzemionka → krzemica, hałas → ubytek słuchu) oraz rozumieć, czy dany czynnik działa na miąższ płuca, opłucną, skórę czy układ nerwowy. Warto też rozwiązywać testy i tworzyć własne fiszki. Na egzaminie szukaj w treści słów-kluczy, np. SiO2.